Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

Role Playing Game - όπως τον παλιό καλό καιρό


Οι παλιές αγάπες λένε δε ξεχνιούνται. Και φαίνεται πως έχουν δίκιο γιατί όταν έκατσα χτες σε ένα φιλικό σπίτι μπροστά από ένα μακρύ τραπέζι γεμάτο χαρτιά, εγχειρίδια, καρτέλες με στατιστικά, μινιατούρες, ζάρια  και φύλλα χαρακτήρων τότε μου ήρθαν όλα πάλι.
Θυμήθηκα τα πάντα. Πως παίζεις, τι κινήσεις να κάνεις στο ξεκίνημα, τι να ρωτήσεις, τι είναι σημαντικό και τι όχι.

Άλλο σύστημα παιχνιδιού, άλλος κόσμος, άλλη παρέα. Και φυσικά άλλο κλίμα εξαιτίας της διαφορετικής παρέας. 

Ο Gm as known as Game Master φαίνεται ότι είναι ικανός και έμπειρος να παίξει και να οδηγήσει σωστά το παιχνίδι σε μια καλή ροή.


Τα παιδιά παίζουν χρόνια μαζί διάφορα επιτραπέζια παιχνίδια ρόλων, -ναι ετσι τα λένε- και γνωρίζονται καλά. 
Παρόλαυτα δεν μπορώ να πω ότι δεν ένιωθα άνετα. Το κλίμα ήταν υπέροχο και αυτό από μόνο του είναι θετικό για να πετύχει ο σκοπός του εγχειρήματος.
Δηλαδή το να παίξεις ένα ρόλο και να ταξιδέψεις για λίγες ώρες με τη φαντασία σου στον κόσμο αυτό. Αυτό γίνεται ακούγοντας τις περιγραφές του Game Master, τις ενέργειες που επιλέγουν να κάνουν οι παίχτες έχοντας κάθε φορά επιλογές στη διάθεσή τους ή να αυτοσχεδιάσουν ανάλογα τη περίσταση καθώς και την αλληλεπίδραση του κόσμου μετά από τις ενέργειες των παιχτών στον κόσμο αυτό.


Διάλεξα λοιπόν Τροβαδούρο να παίξω. Ο οποίος δεν έχει την αίγλη των ντελικάτων μάγων, δεν έχει το μπρουτάλ στυλ των βαρβάρων πολεμιστών ούτε και ειναι ο σιδερόφρακτος μαχητής που θα ισοπεδώσει με το δίμετρο διπλοπέλεκη του κάθε τι που θα σταθεί εμπόδιο μπροστά του.

Ο δικός μου θα πολεμήσει τα τέρατα και το κακό με μια κιθάρα στη πλάτη και μοιάζει κάπως έτσι :



Καλή αρχή λοιπόν ομάδα!

 Σας χαιρετώ,
Elkador the Trabadour


ΥΓ: Σε μια αναλαμπή ειλικρίνειας ας ανακαλέσω ότι είπα για το τραπέζι του παιχνιδιού. Στην πραγματικότητα είχε : 
χαρτιά, καφέδες, εγχειρίδια, μπύρες, καρτέλες με στατιστικά, πατατάκια, μινιατούρες, γαριδάκια, ζάρια, σοκολατάκια  και φύλλα χαρακτήρων. Και κάποια στιγμή φιλοξένησε και κάτι σουβλάκια για λίγα λεπτά μέχρι να κάνουμε ξόρκι εξαφάνισης...