Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Μ' αγαπούσες θυμάμαι


Ξυπνάς.

Ξυπνάς ξεκούραστος. Μόλις τελείωσε μια νύχτα χωρίς απρόοπτα με μωρά που συνήθως ξυπνάνε, ψάχνουν τη πιπίλα τους, το πράσινο βαβαβούμ τους ή τσιρίζουν γιατί το σεντόνι τους έχει γατάκια αντί για πριγκήπισες πάνω. Έτσι με περίσσιο κέφι αναζωογονημένος ετοιμάζεσαι, ντύνεσαι, μπαίνεις στο αμάξι, ξεκινάς για τη δουλειά και έπειτα από λίγο σταματάς στο πρώτο φανάρι. Περιμένοντας να πρασινίσει ψάχνεις τους ραδιοφωνικούς σταθμούς μέχρι να πετύχεις κάτι μελωδικό που θα κρατήσει το ωτο-ενδιαφέρον σου ζωντανό. Και πράγματι βρίσκεις κάτι έντονο κι εύθυμο παρότι οι στίχοι του δεν συμβαδίζουν με τη χαρά που έχουν οι νότες. Και σου κολλάει η μελωδία και τη μουρμουρίζεις όλη μέρα. Την ακούς δυο τρεις φορές στο YouTube, μετά την προβάρεις στο μικρότερο αρμόνιο του κόσμου, στο iphone δηλαδή, και έπειτα έρχεται η ώρα της εκτέλεσης.  Απασφαλίζεις τα δυο άγκιστρα του μαύρου κουτιού που κρατάνε φυλακισμένο τη χρυσαφιά  φασαριόζικη τρομπέτα σου και αφού ρίξεις και λίγο λάδι στα κλειδιά και κουμπώσεις το επιστόμιο ξεκινάς...

Καλημέρα σας,
έχουμε Άνοιξη ακόμη ε? 

Μ' αγαπούσες θυμάμαι - σόλο τρομπέτα με ηχώ
https://www.youtube.com/watch?v=6jxfMU6jHDM