Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

Μια μέλισσα ποζάρει

Την ακούς να περνά ξυστά στο αυτί και σου ζουζουνίζει ενοχλητικά. Ειδικά αν έχεις μια φοβία για τα έντομα ή ακόμη χειρότερα αν υπάρχει και υπαρκτός λόγος να τα κρατάς μακριά, για παράδειγμα μια αλλεργία στα τσιμπήματα που πιθανά θα σε στείλει και στο νοσοκομείο, είναι λογικό να τρομοκρατείσαι.

Οπότε στέκεσαι ακίνητος να περάσει να φύγει. Αναθαρρεύεις μιας κι έφυγε και προσγειώθηκε σε ένα ροζ λουλουδάκι του αγαπημένου σου λιβαδιού.
Πλησιάζεις και αφού περάσουν μερικές στιγμές αμφιβολίας, εισβάλεις εσύ στο μικροκόσμο της. Πλησιάζεις και με το βλέμμα να φωνάζει "σε τσάκωσα, τι κάνεις εκεί στο λουλουδάκι ζουζούνααα???" προσπαθείς να τη βγάλεις μια αναμνηστική φωτογραφία..!





Room 101 : The Dead Diva's Room

Είναι καιρός που έχω ακούσει για αυτά τα δωμάτια που κλειδαμπαρώνεσαι οικειοθελώς μαζί με φίλους και προσπαθείς να αποδράσεις.

Δεν είχα κάποια τέτοια εμπειρία και αναρωτιόμουν γιατί υπάρχει τόσος μεγάλος ενθουσιασμός και πώς έγινε μόδα αυτού του είδους η διασκέδαση. Η διασκέδαση της απόδρασης. Απόδραση πριν επιστρέψει ο δολοφόνος, πριν έρθει η αστυνομία, πριν πάρει το δωμάτιο φωτιά, πριν σκάσει η βόμβα και γενικά οτιδήποτε μπορεί να σου αυξήσει το επίπεδο αδρεναλίνης κάνοντας σε να προσπαθείς ως το τελευταίο δευτερόλεπτο να ξεφύγεις.

Η απόφαση να πάω με στο δωμάτιο της νεκρής Ντίβας στο Escaped στο Αιγάλεω ήταν η καλύτερη απάντηση σε όλες μου τις απορίες.



Το σενάριο του δωματίου :

Room 101: The Dead Diva’s Room

Μόλις έχει τελειώσει η θεατρική παράσταση OTHELLO. Η χρονιά είναι 1968 και βρισκόμαστε στη Δυτική Γερμανία. Έχετε μπει στο καμαρίνι της πρωταγωνίστριας Heidelinde Weis για να πάρετε αυτόγραφο... όμως κάτι περίεργο συμβαίνει! Η πόρτα πίσω σας κλειδώνει, οι δυνατές φωνές τις πρωταγωνίστριας από το διάδρομο που σας παίρνουν τα αυτιά σταματούν απότομα... Θα καταφέρετε να ξεφύγετε πριν επιστρέψει ο δολοφόνος ?


Μπαίνοντας στο δωμάτιο, η πόρτα πίσω σου κλείνει και βρίσκεσαι ανάμεσα σε  αυθεντικά χρησιμοποιημένα  έπιπλα πολλών δεκαετιών. Δε πρόκειται για πεπαλαιωμένα νέα αντικείμενα δηλαδή πράγμα που προσδίδει μια ρεαλιστική πιστότητα στη χρονομεταφορά που υφίστασαι εκείνες τις στιγμές εκεί μέσα. Συνεχίζοντας, κοιτάζεις γύρω σου και θαυμάζεις τη διακόσμηση και τα μικροαντικείμενα από το παρελθόν βλέποντας   ότι ακόμα και οι μικρές λεπτομέρεις προσδίδουν ότι το δωμάτιο κάλλιστα θα μπορούσε να είναι πραγματικό καμαρίνι μιας μεγάλης ντίβας του θεάτρου. 

Σε έπειθε απόλυτα δηλαδή ο χώρος ότι είχες μεταφερθεί στο παρελθόν. Παράλληλα υπήρχε μια μελωδία που ακουγόταν χαμηλά από τα μεγάφωνα που έδινε ένα ακόμη τόνο μυστηρίου. Κάποιες στιγμές μια φωνή που ψιθύριζε από κάπου εκεί και έπρεπε να σταθείς ακίνητος να την ακούσεις. Μια φωνή που έδινε οδηγίες, χρήσιμες. Αλλά όχι ευθείς βοήθειες. Πάλι έπρεπε να βάλεις μυαλό και λογική να αξιοποιήσεις κάθε λέξη που άκουσες. Ή πρόλαβες να ακούσεις καθώς δεν υπήρχαν επαναλήψεις...






Η ομάδα με την οποία πήγα στο δωμάτιο είχε αρκετή εμπειρία από άλλα τέτοια δωμάτια κι αυτό φαινόταν από την αδιάκοπη και ακούραστη προσπάθεια να προχωρήσουν. Αντίθετα εγώ, θεωρώ ότι κωλυσιεργούσα χαζεύοντας το χώρο, τα αντικείμενα. Έπαιρνα για παράδειγμα ένα στοιχείο το κοίταζα, σκεφτόμουν με τι να το συνδυάσω, το ξανακοίταζα κι ακόμη όταν καταλάβαινα τι έπρεπε να κάνω με αυτό έμενα να το χαζεύω, ο χαζός. Δευτερόλεπτα μη φανταστείς περισσότερο. Αλλά μερικές φορές αυτά τα δευτερόλεπτα είναι που θα σου κόστιζαν την έξοδο ή όχι από το δωμάτιο.

Οι γρίφοι ήταν πανέξυπνοι και βασιζόταν πάνω στη λογική. Αφότου είχες ψάξει τους χώρους για οτιδήποτε μπορεί να σου φανεί μετά έπρεπε να συνδυάσεις λογικά κάθε πληροφορία και να κάνεις το καλύτερο ταίριασμα οπτικών ερεθισμάτων στο χώρο με οτιδήποτε είχες ξεχωρίσει ως σημαντικό. Και φυσικά να βγάλεις κάποιο αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα αυτό συνήθως ήταν ένας αριθμός που ξεκλείδωνε ένα λουκέτο. Και μέσα στο ντουλάπι ή συρτάρι που ασφάλιζε το λουκέτο σε περίμενε μια νέα πρόκληση, ένας νέος γρίφος, μια νέα δοκιμασία για το νου μέχρι να αποδράσεις από το δωμάτιο. Δεν είχε κάτι αφημένο απλά στη τύχη της παρατήρησης μόνο. Για παράδειγμα ή τακτική τύπου "είδα το νούμερο 315 στις μπαταρίες του τηλεκοντρόλ του κλιματιστικού και το δοκιμάζω παντού" δεν πρόκειται να λύσει κάτι και αποκλείεται να σε βγάλει από το δωμάτιο με επιτυχία. Θέλει να στίψεις το νου και να σκέφτεσαι δυνατά. Καθώς ακόμη και μια μισή σωστή σου σκέψη, μπορεί να είναι η υπόλοιπη του άλλου και να βρεθεί έτσι η λύση σε ένα αίνιγμα. Ομαδική απόλαυση λοιπόν!


Πως να μην ενθουσιαστώ λοιπόν από την εμπειρία? Η εντύπωση μου είναι ότι αξίζει και ο πιο δύσπιστος να δοκιμάσει αυτή την εμπειρία και γιατί όχι το συγκεκριμένο δωμάτιο? Εμένα πάντως μου κέντρισε το ενδιαφέρον αυτού του είδους η διασκέδαση και θέλω μόλις βρεθεί ευκαιρία να εξερευνήσω και τα υπόλοιπα δωμάτια της Escaped.

Βγήκαμε με σκορ 102  με την ομάδα Bookworms.  Εσύ??? Πως θα τα πας?