Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015

Αδικο να μη κάνεις στάση στο μανάβικο


Είμαι καθ' οδόν για το Imola καφέ στη Θηβών για ένα ακόμη μέτριο με μαύρη ζάχαρη Freddo Cappucino. Τον δεύτερο της μέρας. Νιώθω και μια πείνα και η τροχιά μου προδιαγράφεται να περνά κι από το φούρνο της γειτονιάς για ένα απλό κουλούρι ή ίσως ένα κομμάτι χειροποίητης  σπανακόπιτας αν σήμερα με σαγηνέψει οπτικά η ροδοκόκκινη τραγανή κρούστα της. 

Μέχρι που φτάνω στο φανάρι, περνάω απέναντι και ανακαλύπτω ότι άνοιξε ένα νέο μανάβικο.  Πανδαιμόνιο χρωμάτων σε φρούτα και λαχανικά τόσο που σαστίζω και μένω να τα θαυμάζω.

Ωραία, γλύτωσα το σούπερ μάρκετ μονολογώ και μπαίνω να πάρω μερικά μήλα. 
Έπειτα καλοβλέπω τα λεμόνια και σκέφτομαι να αντικαταστήσω τον καφέ με μια κρύα λεμονάδα. Στο τέλος πριν το ταμείο βλέπω τα καρότα, περνούν συνειρμικά τα μισά επεισόδια του Bugs bunny από μπροστά μου κι έτσι αρπάζω μερικά και τα βάζω στη σακούλα. 

Στο Imola καφέ δεν πήγα και αλυσοδέθηκα στη περιέργεια μου να δω αν θα χορτάσω με μήλα καρότα αντί για κουλούρι ή ακόμη και χειρότερα μιας six six six φτου κακά λαδερής φουλ στη χοληστερίνη, πλην όμως υπέροχης, τυρόπιτας...