Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Η γείωση πριν την απογείωση

Πόσο με εκνευρίζει η "γείωση". Η χωρίς λόγο και αιτία απογοήτευση που τρως  από έναν άνθρωπο. Που κάλλιστα θα μπορούσε να αποφευχθεί βρε παιδί μου με την ελάχιστη συνέπεια και τυπικότητα. Εντάξει. Σου ήρθε τώρα να πάς ζωγραφική, μιλάς σε κάποια άτομα γιαυτό, όλοι βρίσκουν χαζή τη ζωγραφική. 

Ένας όμως ενθουσιασμένος και σχεδόν εκστασιασμένος σου λέει ότι το σκεφτόταν να αρχίσει κι αυτός ζωγραφική   πολύ καιρό τώρα αλλά δεν έβρισκε τη κατάλληλη παρέα με την ίδια αρτιστική τρέλλα για να ξεκινήσει.

Και σου λέει ότι θέλει να έρθει στο μάθημα κι ότι ενδιαφέρεται. Χαίρεσαι κι εσύ που ίσως βρήκες παρέα να μοιράζεσαι το νέο σου ενδιαφέρον ζωγραφοχόμπι. 

 Και την επόμενη μέρα έχετε και μια από κοντά συνάντηση που κουβεντιάζετε για ζωγραφιστά τοπία. χρώματα, πινέλα, παλέτες, κάδρα και όλα τα συναφή. 

Και το μάθημα είναι στις 7. Σου λέει ότι τελείωνει από τη σχολή στις 6 και  θα προλάβει να ετοιμαστεί για να έρθει στο μάθημα. Οκ μέχρι εδώ, όλα καλά.

Κανονίζετε να πάτε μαζί με το παπί.  (εκτός φυσικά αν προκύψει κάτι έκτακτο).
Φτάνει 7 παρά η ώρα και δεν έχω λάβει κάποια ειδοποίηση αναβολής, ακύρωσης. Καβαλάω το παπί και ξεκινάω για το σημείο συνάντησης. Στο φανάρι παίρνω τηλέφωνο για να κατέβει. Δεν απαντά. Φτάνω στο ραντεβού κύριος στην ώρα μου παρά 2 λεπτά, στέλνω ένα σύντομο μήνυμα με το κινητό. Απόκριση καμία. Ξανατηλεφωνώ. Απάντηση καμία. Το νερό αρχίζει να βράζει.

Περιμένω λίγο αλλά τίποτα. Γείωση και προσγείωση μαζί. Ε μη χάσω το μάθημα, ας ξεκινήσω σκέφτομαι να μην αρχίσει ο δάσκαλος. Κάπου εδώ ξεκινώ με τη μούρη στο τιμόνι και το βραστό νερό να εξατμίζεται από τα αυτιά μου σε δυο πλάγιους φουντωτούς ατμοπίδακες!

 Κάπου 20 λεπτά και μισή ώρα μετά το ραντεβού η τσέπη μου μουδιάζει από τη δόνηση του κινητού. Φρενάρω, ξεπεζεύω και σηκώνω το τηλέφωνο. 
Ακολουθούν  οι εκπρόθεσμες   κλασσικές δικαιολογίες του στυλ το καναρίνι μου ανέβασε πυρετό, η γιαγιά μου γιορτάζει αύριο, χτες έχασα μια κάλτσα, ψάχνω το ποτιστήρι να ποτίσω τον γιούκα κλπ.

Τέλος πάντων. Δε με πειράζουν οι δικαιολογίες. Κι εγώ τις εφευρίσκω αυτές. Αυτό που με πειράζει πολύ είναι η ασυναισθησία που διακατέχει μερικούς και ενώ θέλουν να ακυρώσουν κάτι, μια συνάντηση, μια συμφωνία, μια αγορά, κάτι τέλος πάντων, παρατάνε στην άκρη το τηλέφωνο, είναι στη κοσμάρα τους και δεν ενημερώνουν εμπρόθεσμα για την απόφαση του και τρως στη μάπα τη γείωση του αιώνα.

Άντε &)(&@@@@@ εσύ, ο γρύλος και τα πινέλα σου μαζί!
Ζωάκι!

11 πράγματα που αγαπώ

Μετά από προτροπή σε blogo-παίχνιδο της Venea απαντώ κι εγω για 10 η μάλλον 11 πράγματα που αγαπώ σε τούτη τη ρημάδα τη παλιοζωή... 


11 πράγματα που αγαπώ με τυχαία σειρά:

1. Δύο ώρες πτήση με Αλεξίπτωτο πλαγιάς χαζεύοντας από ψηλά το κάμπο πίσω από τις Πλαταιές σαν ένα πάζλ από σταχί, καφέ, μαύρα, πράσινα, λευκά τετραγωνάκια ανάλογα σε τι στάδιο βρίσκονται οι καλλιέργειες...

2. Μισή ωρίτσα solo τρομπέτας  στη ταράτσα μετά από λίγο drambuiee λίγη ώρα πριν πέσει η νύχτα και τα μωβ χρώματα του ουρανού παραδοθούν στο σκοτάδι.

3. Wind surf με μπόλικο αεράκι και πολλά κυματάκια που να κάνουν τη σανίδα να ταλαντεύεται σα καρυδότσουφλο ενάντια στα στοιχεία της φύσης...

4. Ένα  κυριακάτικο πρωινό με τη γυναίκα μου, έξω χαλασμός κυρίου από βροχές, κρύο, χιόνια, αποκλεισμοί και τα σχετικά.  Και όλη μέρα αγκαλιές, παρεούλα, ταπ ταπ,  γούτσου γούτσου  και τα λοιπά :) (everyrybody loves peting)

5. Επιστροφή φορολογίας. Δεν είναι πραγματικά αξιαγάπητο να σου έρχονται "τσουπ" ουρανοκατέβατα λεφτά που μπορείς να τα "σκορπίσεις" χωρίς ενοχές;

6. Ένας ζεστός nes  καφές χειμώνα με κάποιον φίλο σε  μια καφετέρια ενώ έξω ρίχνει καρέκλες και χαλάει ο κόσμος από τη καταιγίδα ενώ είναι η πλέον κατάλληλη ώρα για ανακοινοποίηση και αλληλοανταλλαγή κοινωνικών σχολίων!!!! Κοινώς φτυάρι, κουτσομπολιό και ζήτω η αννίτα με τα παρατράγουδα!!!

7. Αιώρινγκ. Τι είναι αυτό; Η παρατεταμένη χρονοβύθιση σε μια αιώρα τις μέρες του κάμπινγκ. Μπορείς να ξαπλώσεις 5 ώρες σερί χωρίς να πιαστείς και ταυτόχρονα με ένα σχινάκι δεμένο σε ένα δέντρο να  "ελκεις" το βάρος σου κάνοντας τον εαυτό σου κούνια. Πραγματική χρονοβύθιση. Διάβασα ένα βιβλίο σε 5 ώρες το καλοκαίρι κάνοντας αιώρινγκ. :) μόλις 5 αλλά ξεκουράστηκα σα να είχα ξαπλώσει 10.

8. Μια ήρεμη βόλτα με τη μοτοσυκλέτα σε ένα επαρχιακό δρόμο ενάμεσα σε ένα πράσινο βοσκοτόπι. Μέσα σε λιβάδια, λιμνούλες, ρυάκια, πλατάνια και μια ωραία ταβέρνα με πιάτο ημέρας "πέστροφα στα κάρβουνα" και σπεσιαλιτέ χωριάτικες πίττες. Ήδη η γαστρολίμπιντο έχει πάρει φωτιά!!!

9. Μια βραδιά μπροστά στο τζάκι με φίλους. Χαμηλό φωτισμό, τυριά, σαλάμια, κρασιά και ιστορίες τρόμου! Από αυτές που δε ζήσαμε εμείς αλλά κάποιοι φίλοι φίλων αλλά ήταν πέρα για πέρα τρομακτικές και υστερικά φανταστικές για να είναι αληθινές...

10. Τα λουλούδια μου στο μπαλκόνι. Είναι πλέον σα παιδιά μου. Ειδικά τώρα που έχω αρχίσει να τα νιώθω περισσότερο και ξέρω και τις ανάγκες τους σε νερό και σκιά!  (αυτό πρέπει να είναι το πιο ξενέρωτο από όλα αλλά συνάμα και το πιό συναρπαστικό όταν καταφέρνεις και σώζεις ένα ταλαιπωρημένο φυτούλι από σίγουρο μαρασμό)

Ωωωωχ, ξέχασα να πω για τα παιχνίδια ρόλων.  Όχι αυτά στο κρεβάτι... μην εξάπτεστε, για τα επιτραπέζια παιχνίδια ρόλων φαντασίας που μαζεύετε μια παρέα σε ένα τραπέζι γεμάτο πατατάκια, γαριδάκια, αναψυκτικά, πίτσες η σουβλάκια και ένας υποδύεται το μάγο, άλλος το πολεμιστή, άλλος τον κλέφτη ή τον ιερέα... Σα lord of the rings μια παρέα φανταστείτε που παίζει και λειτουργεί σε ένα φανταστικό κόσμο που περιγράφει και χειρίζεται ο "αφέντης του μπουντρουμιού" ή Dungeon Master. Καινούργια ναρκωτικά, ά πα πα, του διαόλου, μη μπλέξετε, μακριά, six six six, φτού κακά!

Αυτά νομίζω είναι τα πρώτα 11 πράγματα που μου ήρθαν πρώτα στο νου και άρα θα αγαπώ περισσότερο από τα υπόλοιπα...
GamesCom.gr
Τα οικονομικότερα Polar, Garmin fitness trackers & Suunto που μπορείτε να βρείτε στην Ελληνική αγορά από το Ελληνικό Gamescom