Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

Μια μέλισσα ποζάρει

Την ακούς να περνά ξυστά στο αυτί και σου ζουζουνίζει ενοχλητικά. Ειδικά αν έχεις μια φοβία για τα έντομα ή ακόμη χειρότερα αν υπάρχει και υπαρκτός λόγος να τα κρατάς μακριά, για παράδειγμα μια αλλεργία στα τσιμπήματα που πιθανά θα σε στείλει και στο νοσοκομείο, είναι λογικό να τρομοκρατείσαι.

Οπότε στέκεσαι ακίνητος να περάσει να φύγει. Αναθαρρεύεις μιας κι έφυγε και προσγειώθηκε σε ένα ροζ λουλουδάκι του αγαπημένου σου λιβαδιού.
Πλησιάζεις και αφού περάσουν μερικές στιγμές αμφιβολίας, εισβάλεις εσύ στο μικροκόσμο της. Πλησιάζεις και με το βλέμμα να φωνάζει "σε τσάκωσα, τι κάνεις εκεί στο λουλουδάκι ζουζούνααα???" προσπαθείς να τη βγάλεις μια αναμνηστική φωτογραφία..!





Room 101 : The Dead Diva's Room



Room 101: The Dead Diva’s Room 

Μόλις έχει τελειώσει η θεατρική παράσταση OTHELLO. Η χρονιά είναι 1968 και βρισκόμαστε στη Δυτική Γερμανία. Έχετε μπει στο καμαρίνι της πρωταγωνίστριας Heidelinde Weis για να πάρετε αυτόγραφο... όμως κάτι περίεργο συμβαίνει! Η πόρτα πίσω σας κλειδώνει, οι δυνατές φωνές τις πρωταγωνίστριας από το διάδρομο που σας παίρνουν τα αυτιά σταματούν απότομα... Θα καταφέρετε να ξεφύγετε πριν επιστρέψει ο δολοφόνος ?




Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Αθήνα του 1950;

Αθήνα του 1950;
Αυτή θα μπορούσε να είναι κάλλιστα μια φωτογραφία που τράβηξε ο παππούς μου.

Όμως όχι!
Είναι στην Αθήνα του σήμερα, στην Αποστόλου Παύλου δυο βήματα από το Θησείο.

Όσο υπάρχουν άλογα, άμαξες και φίλτρα για ασπρόμαυρες φωτογραφίες ο νους θα γυρίζει με νοσταλγία σε άλλες εποχές που όλα ήταν απλά!


Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Στρατολόγηση για το Legion Run! Come on guys!!!

5km τρέξιμο μπορούν να σε σταματήσουν;
Φοβάσαι τη λάσπη;
Σταματάς στα εμπόδια ή προσπαθείς να τα ξεπεράσεις ακόμη κι αν φας τα μούτρα σου θεαματικά;

Αν δε σε πτοεί τίποτα από τα παραπάνω η Super Technicians Team έχει ήδη συγκροτηθεί και στρατολογεί άτομα για συμμετοχή στο Legion Run της Αθήνας που θα πραγματοποιηθεί στην Ανάβυσσο στις 13 Σεπτέμβρη.

Αν σε ενδιαφέρει δήλωσε συμμετοχή στα σχόλια ή με email σε μένα για να επωφεληθούμε καλύτερης τιμής, να τρέξουμε σαν ομάδα και να περάσουμε μαζί κάθε εμπόδιο στο Legion Run.

Περισσότερες πληροφορίες στο www.legionrun.gr

6 θέσεις κενές για Legion Runners!!!

Στιγμιότυπα από άλλα legion runs!!!


update 28-04-2015.
Σε δυο μόλις μέρες 6 ακόμη άτομα δηλώσαν συμμετοχή !!!


Η ζήτηση για συμμετοχή ήταν καταιγιστική...

Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Μ' αγαπούσες θυμάμαι


Ξυπνάς.

Ξυπνάς ξεκούραστος. Μόλις τελείωσε μια νύχτα χωρίς απρόοπτα με μωρά που συνήθως ξυπνάνε, ψάχνουν τη πιπίλα τους, το πράσινο βαβαβούμ τους ή τσιρίζουν γιατί το σεντόνι τους έχει γατάκια αντί για πριγκήπισες πάνω. Έτσι με περίσσιο κέφι αναζωογονημένος ετοιμάζεσαι, ντύνεσαι, μπαίνεις στο αμάξι, ξεκινάς για τη δουλειά και έπειτα από λίγο σταματάς στο πρώτο φανάρι. Περιμένοντας να πρασινίσει ψάχνεις τους ραδιοφωνικούς σταθμούς μέχρι να πετύχεις κάτι μελωδικό που θα κρατήσει το ωτο-ενδιαφέρον σου ζωντανό. Και πράγματι βρίσκεις κάτι έντονο κι εύθυμο παρότι οι στίχοι του δεν συμβαδίζουν με τη χαρά που έχουν οι νότες. Και σου κολλάει η μελωδία και τη μουρμουρίζεις όλη μέρα. Την ακούς δυο τρεις φορές στο YouTube, μετά την προβάρεις στο μικρότερο αρμόνιο του κόσμου, στο iphone δηλαδή, και έπειτα έρχεται η ώρα της εκτέλεσης.  Απασφαλίζεις τα δυο άγκιστρα του μαύρου κουτιού που κρατάνε φυλακισμένο τη χρυσαφιά  φασαριόζικη τρομπέτα σου και αφού ρίξεις και λίγο λάδι στα κλειδιά και κουμπώσεις το επιστόμιο ξεκινάς...

Καλημέρα σας,
έχουμε Άνοιξη ακόμη ε? 

Μ' αγαπούσες θυμάμαι - σόλο τρομπέτα με ηχώ
https://www.youtube.com/watch?v=6jxfMU6jHDM


Σάββατο, 4 Απριλίου 2015

Και τι δε κάνω

Μια απόπειρα για κάτι πιο διαφορετικό. Το "Και τι δε κάνω" του Άκη Πάνου. Που το έχουν τραγουδήσει Στράτος Διονυσίου, Ελένη Βιτάλη και ...ίσως και όλοι. Ένα μουσικό στυλ που δεν έχει παίξει ποτέ αυτή η τρομπέτα...

Η έμπνευση ήρθε ακούγοντας Βιτάλη ένα πρωί στο αμάξι καθώς έψαχνα τους σταθμούς μέχρι να βρώ κάτι να με τραβήξει. Έψαχνα σημαίνει αλλάζω κάθε δυο δευτερόλεπτα. Σταμάτησα σε αυτό το σταθμό όταν έπρεπε να κάνω σλάλομ να αποφύγω έναν μεθυσμένο. Και ακούγοντας έτσι λίγα δευτερόλεπτα από το τραγούδι με κέρδισε και το άκουσα προσεκτικά. Αμέσως μετά αναρωτήθηκα : Ωραίο αυτό, δε το ξέρω. Μήπως να το ..μάθω?


Καλό σου βράδυ μοναδικέ αναγνώστη!



Παρασκευή, 3 Απριλίου 2015

Άκρως σαγηνευτικό

Μερικά πέταλα αρκούν να τραβήξουν τη προσοχή σου. Δεκαεννέα λευκά με λίγο ροζ στη στη βάση τους πέταλα, που ξεκινούν από ένα κατάμαυρο ύπερο στολισμένο με υπέροχους πορτοκαλί στήμονες. Κι όλα αυτά στη κορυφή μιας λιτής πράσινης φυλλωσιάς, που δε σου κρατά τη προσοχή καθώς το άνθος αποτελεί το  πιο όμορφο, το πιο φανταχτερό και το πιο ευωδιαστό μέρος του λουλουδιού που κλέβει τη παράσταση.


Και όταν αυτό σαγηνεύει εσένα, τι αντιστάσεις άραγε έχει το κακόμοιρο το εντομάκι που θα πάει να μαζέψει τη γύρη, να ζουζουνίσει λίγο αλλά και να εξυπηρετήσει και τις αναπαραγωγικές ανάγκες του φυτού?

Μηδενικές!



Καλημέρα κόσμε, η ομορφιά είναι εκεί έξω. Άνοιξη έχουμε ε? Πλέον και χωρίς βροχές και χωρίς σύννεφα. Run !



σε ένα παρτέρι στη θηβών μια μικρή ομορφιά!






Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

Promised me delight

Έχουν δηλώσει ότι δε θα θέλαν να με έχουν γείτονα εξαιτίας του ότι παίζω μουσική. Έχω να απαντήσω όμως ότι δε φταίει η μουσική όμως. Φταίει το ΤΙ στον ακατονόμαστο μουσική σου βάζει στη διαπασόν ο "λατρεμένος" σου γείτονας και φυσικά το ποιες είναι αυτές οι ώρες που επιλέγει να βάλει τα best of καψουροτράγουδα, τα σκυλάδικα, τα κλαρίνα, να παίξει τα drums του, να ξεδώσει βρε αδερφάκι κάπως ο άνθρωπος.

Το έχω ζήσει το όνειρο να έχεις φασαριόζους γείτονες που δε σέβονται. Το χειρότερο όμως ever, ήταν η φαεινή ιδέα να αποκτήσει το σπίτι παπαγάλο. Από αυτούς τους γκρι με τη κόκκινη ουρά. Που άρχιζε τα σφυρίγματα και τα κρωξίματα από τις 6. Και τι να τον κάνεις το παπαγάλο? Να τον βγάλεις στο μπαλκόνι να τρελαίνει τους γείτονες? Ας τα αφήσω όμως αυτά και ας επιστρέψω στο βασικό ειρμό της ανάρτησης.

Φαντάζεσαι όμως ο γείτονας να έπαιζε τα τραγούδια που σου αρέσουν?

Και κάπως έτσι ανέσυρα από κάτι σκοτεινές συνάψεις των νευρώνων εκείνη τη μελωδία της Sandra και άρχισα να πατάω νότες. Εντάξει, άνοιξα και το συ-σωλήν (youtube) να το θυμηθώ πως πάει και το θυμήθηκα!  (καλά, δεν είναι και το flight of the bubble-bee σε δυσκολία, μη τρελαθούμε, χαχα!)

Μα πόσο λατρεύω αυτά τα παλιά ντισκοτράγουδα! Μα δεν είναι κι αυτά αξέχαστα όμως? Όσα και νεότερα τραγούδια να βγουν, εκείνα παραμένουν all time classic.   Ίσως φταίει που μου έχουν αποτυπωθεί στη μνήμη από μικρή ηλικία. Θυμάμαι τα έβαζε η μάνα μου στο ράδιο, τότε που ήταν φρέσκα και μεγάλα hit της εποχής, τότε που μέναμε στο Ναύπλιο ακόμη. Και φυσικά αργότερα, στα πάρτι στο σχολείο, ή στα πάρτι στο φροντιστήριο αυτά ακούγαμε. Με αυτά μεγαλώσαμε.

Discoτράγουδα.
Ωραίες εποχές!

Σήμερα όμως αποφάσισα να σας πάρω τα αυτιά με τη γνωστότερη μελωδία της Sandra.

enjoy :





Τετάρτη, 1 Απριλίου 2015

Έτοιμος για απογείωση

Συνελήφθη στο λουλουδοδιάδρομο, στην άκρη της λουλουδοπολιτείας του  λιβαδιού. Το γνωστό λιβάδι φυσικά,  που τώρα τελευταία εξασκώ τη τέχνη του αποθανατή όμορφων στιγμών και στιγμιοτύπων.

Ένας κλέφτης μοναδικέ αναγνώστη, σε πλήρη ανάπτυξη. 
Έτοιμος, λιάζεται πρωί πρωί, περιμένοντας τις τελευταίες στιγμές του στο λιβάδι. Βρίσκεται δηλαδή Λίγο πριν την απογείωση.

Και τι περιμένει;
Μα φυσικά το κατάλληλο αεράκι για να πετάξει!

Να πετάξει ψηλά πάνω από το το λιβάδι, να σκορπίσει και να περιμένει να αναγεννηθεί από τους σπόρους του την ερχόμενη σαιζόν!