Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Αναβάθμιση - Αγορά Νέου Η/Υ. Αναγκαία ή όχι;

Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από  διάφορες διαφημήσεις για αναβάθμιση ή αλλαγή του ηλεκτρονικού εξοπλισμου μας. Χρειάζεται όμως πράγματι αλλαγή ο υπολογιστής μας; Μήπως χρειάζονται αναβάθμιση κάποια τμήματα του; Μήπως δε χρειάζεται τίποτε από τα δύο;
Πώς καταλαβαίνουμε ότι ήρθε η ώρα της αγοράς ενός νέου υπολογιστή;  Συνηθισμένα συμπτώματα που μας κινούν τις υποψίες είναι το λειτουργικό που αργεί χαρακτηριστικά να εκκινήσει, οι εφαρμογές που καθυστερούν να εκκινήσουν ακόμη και η καθυστέρηση που προκύπτει εξαιτίας μιας απλής μετάβασης από μια ενεργή εφαρμογή σε μια άλλη η οποία ήδη αναμένει στο παρασκήνιο. Το σίγουρο είναι ότι αυτές οι καθυστερήσεις λειτουργούν ανασταλτικά στην υπόμονη και την καλή διάθεση του χρήστη και μειώνουν τη παραγωγικότητα του.
Tα συμπτώματα όμως των καθυστερήσεων, δε σημαίνουν πάντα ότι ο υπολογιστής είναι αργός και χρήζει αναβάθμισης/αντικατάστασης. Πολλές φορές οι ίδιοι προκαλούμε τα προβλήματα στον υπολογιστή μας. Πώς τα κατάφερνε τόσο θαυμάσια ο υπολογιστής μας την πρώτη μέρα που το συνδέσαμε στο γραφείο μας και τώρα «σέρνεται»;  Η διαφορά από την πρώτη μέρα μέχρι και την τωρινή είναι ότι το έχουμε «φορτώσει» με πολλές περιττές εργασίες  και πλέον δε τα καταφέρνει. Οι περιττές εργασίες δεν είναι άλλες από τα διάφορα προγραμματάκια που τρέχουν στο παρασκήνιο καταλαμβάνοντας σημαντικό τμήμα μνήμης από το διαθέσιμο καθώς και αρκετή υπολογιστική ισχύ.
Ένα τρανταχτό παραδείγμα  είναι το ‘’Nero check agent’’που ελέγχει πότε εισάγεται άδειο CD ή DVD και εκκινεί αυτόματα το Nero. Αντίστοιχα προγραμματάκια έχουν και  οι εφαρμογές Winzip, Quicktime, Winamp, Realplayer, Veoh player, Java Update καθώς και άλλες εφαρμογές.  Παράλληλα υπάρχουν και τα προγράμματα για επικοινωνία και τηλεφωνία μέσω Internet, όπως ICQ, MSN messenger, Skype, Yahoo Messenger. Αυτού του είδους τα προγράμματα ανάλογα  με τις ρυθμίσεις που έχει ορίσει ο χρήστης μπορούν να συνδεθούν αυτόματα στους αντίστοιχους εξυπηρετητές σε κάθε εκκίνηση του λειτουργικού συστήματος. Αυτά τα προγράμματα εκτός από μνήμη και επεξεργαστική ισχύ καταλαμβάνουν και ένα μικρό τμήμα από το διαθέσιμο εύρος σύνδεσης με το internet, εφόσον συνεχώς ελέγχουν αν υπάρχουν νέα μυνήματα.
Ένας άλλος λόγος που ο υπολογιστής καθυστερεί, είναι γιατί έχει πολλά κατατμημένα αρχεία σε διάφορα μέρη του δίσκου. Μετά από μακροχρόνια χρήση του υπολογιστή και κάνοντας εκτενή χρήση του δίσκου μεταφέροντας συχνά μεγάλες ποσότητες αρχείων από και προς αυτόν ο σκληρός δίσκος είναι λογικό να έχει αφήσει κενά. Τα νέα αρχεία που εγγράφει ο δίσκος τα τοποθετεί σε αυτά τα κενά. Έτσι καταλήγει πολλές φορές ένα αρχείο να είναι σε 5-6 ή και περισσότερα μη διαδοχικά τμήματα του δίσκου. Αυτό καθυστερεί την ανάγνωση του από ένα πρόγραμμα καθώς η ανάγνωση διακόπτεται και συνεχίζεται σε άλλους τομείς του σκληρού δίσκου. Αυτό το πρόβλημα των κατατμημένων αρχείων λύνεται με ένα ενσωματωμένο εργαλείο των Windows, την Ανασυγκρότηση Δίσκου (Disk Defragment).

Ο επόμενος ύποπτος για τη καθυστέρηση του υπολογιστή μας είναι το αντιβιοτικό πρόγραμμα.  Πολλές φορές , μας διαφεύγει να ελέγξουμε τις ρυθμίσεις του και αφήνουμε τις από ορισμού ρυθμίσεις, στις οποίες έχει οριστεί να εκτελείται ένας πλήρης έλεγχος σε κάθε έναρξη του λειτουργικού συστήματος.  Αυτό από μόνο του καθηλώνει την μεταφορική ικανότητα του σκληρού δίσκου,  καθυστερώντας τη συνολική λειτουργία του υπολογιστή και κάνοντας μας να ψάχνουμε τα χάπια μας για τη πίεση. Εκτός από κακές ρυθμίσεις ο υπολογιστής μας μπορεί να καθυστερεί εξαιτίας κάποιου ιού ή άλλου κακόβουλου λογιστμικού που εν αγνοία μας τρέχει στο παρασκήνιο. Θυμηθείτε ότι κανένα αντιβιοτικό όσο ακριβό και ενημερωμένο να είναι, δε παρέχει κάλυψη για τους ιούς που αυτή τη στιγμή πληκτρολογούνται.

Ο τελευταίος ένοχος στη καθυστέρηση του υπολογιστή είναι οι υπερβολικές μας φιλοδοξίες ότι ο υπολογιστής μας μπορεί να κάνει τα πάντα.  Έτσι πολλές φορές εγκαθιστούμε Windows XP σε έναν Pentium 3 με 128 Mb μνήμης και μετά αναρωτιόμαστε γιατί καθυστερεί το Word της τελευταίας έκδοση του Office που εγκαταστήσαμε και γιατί ο Internet  Explorer  7 κάνει τη διαδικτυακή μας ιστιοδρομία να μοιάζει περισσότερο με απλή επίπλευση στα βαθιά και μάλιστα χωρίς σωσίβιο.

Αυτό που προτείνω, λοιπόν, είναι λειτουργικά συστήματα τα οποία να εκτελεί ο υπολογιστής με άνεση, έστω και αν είναι μια-δυο γενιές πίσω και στερούνται τις ανέσεις και τις δυνατοτήτες των νεότερων λειτουργικών που τόσο κοπιάζουμε κάθε φορά να μάθουμε και να συνηθίσουμε. Επιπλέον να χρησιμοποιούμε παλιότερη εκδόση του Office για τις ανάγκες του γραφείου και όσο γίνεται αντιβιοτικά που δε καταλαμβάνουν  πολύ μνήμη και επεξεργαστική ισχύς του υπολογιστή κατά τη λειτουργία τους. Και τέλος,  εγκατάσταση των προγραμμάτων με φειδώ. Χρειαζόμαστε μόνο αυτά που χρησιμοποιούμε. Όλα τα άλλα, ας μένουν στα CD τους και ας τα εγκαθιστούμε μόνο όταν πραγματικά τα έχουμε ανάγκη!

Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

Πετάλι σε ανηφοριές υπό το φως του φεγγαριού...

    Μετά από αρκετές Τετάρτες ξανά Περιστεροπεταλιές! Υπό το φως του σχεδόν γεμάτου φεγγαριού.  Η διαδρομή σήμερα ...ανηφορική. Προς ορεινή Πετρούπολη...


      Έχω πάει πολλές Τετάρτες και κάθε μια είχε το δικό της ύφος. Άλλη χαλαρή, άλλη ρομαντική, άλλη εξερευνητική, άλλη σκεπτική, άλλη κρυουλιάρα, άλλη χαρούμενη... 
Η χτεσινή Τετάρτη νομίζω όμως ότι τις ξεπέρασε σχεδόν ΌΛΕΣ και είναι στο μυαλό μου η δεύτερη κορυφαία μετά από μια που είχαμε πάει Διονυσείου Αεροπαγείτου κάπου προς Νοέμβρη Δεκέμβρη του 11'... 
       Προσωπικά δε με πείραξαν οι ανηφόρες και διασκέδασα στη πρόκληση να προσπαθήσω να τις βγάλω χωρίς σπρωξίδι. Ήμουν βέβαια μπροστά και δεν με καθυστερούσαν άλλοι που σταματάγαν στη μέση της ανηφόρας και θα με κόβαν πιθανό... Είναι και η θέση στο κομβόι σημαντική για το πως βλέπεις τη κάθε βόλτα... (αδιαμφισβήτητο) 


      Πολλοί είχαν να πουν άσχημα λόγια για την επιλογή της διαδρομής. Κάποιοι δυσαρεστημένοι, κάποιοι εγκατέλειψαν κιόλας στις πρώτες ανηφόρες..
      
       Αν και πολλοί είχαν λάθος ποδήλατο ή χρησιμοποιούσαν λάθος το ποδήλατο που είχαν. Είδα πχ κάποια μονοτάχυτα ποδήλατα που λογικό ήταν να "κολλάνε" στις ανηφόρες. Η κάποια πολυτάχυτα Mtb να μην αλλάζουν ταχύτητες στις ανηφόρες και λογικό ήταν να κολλήσουν... Ή κάποιους/ες που δεν ανεβαίναν ορθοπέταλο για να ξεπεράσουν κάποια δύσκολα τελευταία μέτρα στις ανηφόρες και πάλι ζορίζονταν και σταματάγαν. 
  ...Κι αν σταματήσεις σε ανηφόρα άντε να ξεκινήσεις... Θελει πολύ δύναμη να ξεκινήσεις σε ανηφόρα αν αναγκαστείς για κάποιο λόγο να σταματήσεις τη λίγη φόρα που έχεις.


      Από την άλλη είδα και πολλά παιδιά με Bmx να ανεβαίνουν αδιαμαρτύρητα και ένα μικρό παιδάκι 6χρονο -τον Σταύρο- με μια σταλιά ποδηλατάκι που τα κατάφερνε μια χαρά ...




Αυτά τα ολίγα από τις Περιστεροπεταλιές...
















Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Γενική σκαθαριότητα, τεμπελχανίαση και ο λουφαδόρος!

       Γενική καθαριότητα λοιπόν εν όψει των εξελίξεων και γιατί παραέχουμε χαλαρώσει με κάτι ποδήλατα, με κάτι ταινίες, με κάτι σκι, με κάτι ξεσκί. Κάποια πράγματα θέλουν το δικό τους χρόνο για να γίνουν σωστά και με πασαλείμματα του στυλ -όσα βλέπει η πεθερά- απλά φαίνονται καθαρά . Και εννοείται απατούνται και τα κατάλληλα καθαριστικά.
Κι εδώ θα μιλήσω για το μαγικό προιόν που χρησιμοποίησα στο φούρνο που απλά απλώνεις και μετά από ένα μισάωρο "μαζεύεις" με ένα πέρασμα με το ουέτεξ όση πίτσα είχε δραπετεύσει από το ταψί και είχε κάνει τα τοιχώματα του φούρνου να μοιάζουν σπηλιάς. Ούτε τρίψιμο, ούτε καυτό νερό. Απλά το κατάλληλο λιποδιαλυτικό χημικό. Τι λες τώρα! τόταλι ανπιστεύταμπλ.

       Επιστράτευσα τους δικούς μου που λέτε και ήρθαν να βάλουν από ένα χεράκι. Γιατί εκτός από τη γενική, είχαμε κι ένα δωμάτιο για βάψιμο καθώς και τα κάγκελα. Αλήθεια όταν λέω αυτή τη λέξη μου έρχεται στο νού η Άνγκελα. Άνγκελα - Κάνγκελα κάνει και ρήμα. Επιστροφή στη δραματικότητα. Ήρθαν που λέτε να' ναι καλά και εκτός από τα χέρια φέραν και τη μουρμούρα. Ξεκίνησα ο έρμος να κάνω το τζάκι και αρχίσαμε. Επικοί διαλόγοι σε σχεδόν πραγματικό χρόνο....

(Μάνα) -Γιώργο, που έχεις ψιλό σύρμα γιατί δε κάνει δουλειά το σφουγγάρι.
(Εγώ) εεεεμμ δεν έχω άλλα, αυτό έχω και το σκότς σπράιτ το πιο σκληρό.
(Πατέρας) Γιώργο, έλα να κρατήσεις λίγο να κολλήσουμε χαρτοταινίες
(Καλή μου) Φέρε και ένα νερό
(Μ) Όταν θα έρθεις φέρε μου τη σκάλα, έχει σκόνη εδώ πάνω
(Π) άσε ρε Νίκη, έχουμε δουλειά εδώ, χαζολογάς με τη σκόνη και τα ξεσκονόπανα
(Μ) Ναι αλλά αν δε τα κάνω εγώ ποιός θα τα κάνει;
(Πεθερός) Ήρθα, τι να κάνω?
(Ε) Βοήθα με τις χαρτοταινίες να πάω να τελειώσω το τζάκι
(Κ) Μου ανοίγεις λίγο τη κουρτίνα γιατί είναι σκοτεινά;
(Π) Γιώργο φέρε μου σπάτουλα
(Ε) Παω να βρω
(Κ) Έχει στο κάτω ράφι στο εργαστήριο
...
(Ε) Αυτή βρήκα
(Κ) Αυτή κάνει για να απλώνεις μπεσαμέλ, πάμε πάλι κάτω...
(Ε) @#$$%....
....
(Μ) Έλα να τραβήξεις το ψυγείο. Αισθάνομαι ότι πίσω θα έχει μαζέψει σκόνη λογικά.
(Π) Φέρε ενα σταυροκατσάβιδο
(Κ) Μου φέρνεις το φορτιστή του αει-φον?
(Π) Βρες μου ένα κοντάρι να βάλω το ρολό
(Πεθερός) Είναι στο κάτω μπαλκόνι, εκεί θα το βρεις
(Μ) Το ψυγείο να τραβήξεις όταν έρθεις
...
(Ε) Δεν είναι κάτω το κοντάρι
(Πεθερός) Γαμ#$$ ποιός το πήρε #$#$#$ και δε το γύρισε (**##$!@# ???
(Π) Δε πειράζει, φέρε ένα σκουπόξυλο
(Ε) Κάνει αυτό?
(Κ) Έχει πολύ φώς. Έρχεσαι να κλείσεις λίγο το μπατζούρι?
(Μ) Γιώργο πως βγαίνει το φίλτρο στον αποροφητήρα?
(Π) Φέρε και χαρτί να βάλω στο κοντάρι
(Πεθερός) Δε μπορεί, κάπου είναι το κοντάρι, αφού έχω πάρει κοντάρι για βάψιμο 2,3, 6 μέτρα τηλεσκοπικό κοντάρι. Κοιτάς λίγο στη ταράτσα;
(Μ) Αυτό εδώ πως το κάνεις να ανοίγει (Το παράθυρο με την ανάκληση στη κουζίνα);;

...σηκώνεται η Καλή μου και ...

(Κ) Αμάν βρε Γιώργο, τόση ώρα ακόμη να τελειώσεις το τζάκι;;; Καλά λέω εγώ ότι είσαι λουφαδόρος!!!!

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Ποδηλατάδα με απρόοπτα και μπάνιο στο Καβούρι

Τη Κυριακή που μας πέρασε ξεκίνησα με τους Δυτικοποδηλάτες μια μίνι εκδρομή στο Καβούρι. Ξέρετε, η συνοικία μετά τη Γλυφάδα μέσα στο πράσινο και την πολυτέλεια. Σπίτια με αυλές μεγάλες, πισίνες, πεύκα αλλά και ...συρματοπλέγματα στους τοίχους για να μη μπουκάρουν μέσα τα κλεφτρόνια...








11 το πρωί είχαν μαζευτεί καμιά 30ριά ποδηλάτες στο Μπαρουτάδικο και ξεκινήσαμε για καβούρι. Γνωστοί και άγνωστοι. Παλιοί και νέοι Δυτικοποδηλάτες.   Εν κινήσει λιγοστεύαν... Αστείο τώρα που το ξανασκέφτομαι...   Σαν πολεμική ταινία που κάθε λίγο σκοτώνεται κι από ένας πατώντας νάρκη, άλλος που τον πνίγει βόας στη ζούγκλα, κι άλλος που χάνεται από πτώση σε κινούμενη άμμο.

Οπότε έχουμε και λέμε ένα μίνι απολογισμό αποχωρήσεων εν κινήσει. Μπαμπάς με πιτσιρικά φτάνοντας στο Σύνταγμα (μετά από 6km δηλαδή) σταματάνε κι επιστρέφουν. Ο 5χρονος τα έχει φτύσει καθότι το παιδάκι δεν είναι μαθημένο να κάνει χιλιόμετρα με το ποδηλατάκι του ακουλουθώντας τον πιο γρήγορο των μεγάλων. Άλλο η βόλτα, άλλο η πορεία. Σε κάποιες ανηφόρες τον σπρώχναμε στη πλάτη εν κινήσει για να μη μένει πίσω αλλά πόσο να το κάνεις αυτό? Είναι και κάτι 25 χιλιόμετρα ως το Καβούρι...






Παρακάτω δυο παλικάρια μόλις κατάλαβαν ότι πάει μακριά η βαλίτσα χαιρετίσαν και πήραν το δρόμο της επιστροφής.  Μα δε καταλαβαίνω πως κάποιος ξεκινάει να πάει μια βόλτα-εκδρομή με το ποδήλατο 50km πήγαινε έλα χωρίς να έχει κάνει ποτέ μια διαδρομή πάνω από 10 km. Αναμενόμενη κι αυτή η αποχώρηση.

Έχουμε φτάσει Βουλιαγμένη και συνεχίζονται οι απώλειες. Πακιστανός συνοδηγός σε αμάξι χαζεύοντας στο υπερπέραν χάνει τα γυαλιά από τα χέρια τα οποία πέφτουν στη δεξιότερη λωρίδα μπροστά από κάποιες ποδηλάτισσες που από τη τρομάρα τους να τα αποφύγουν συγκρουστήκαν. Η Χειροβομβίδα είχε σκάσει. Καλά λέω ότι ήταν σα πολεμική ταινία η ημέρα αυτή...   Το αποτέλεσμα : κινηματογραφικές τούμπες δυο κοπελιών με μια να γδέρνει αγκώνα και παλάμη και η άλλη με το κράνος να κοπανάει κάτω βρίσκοντας το κράνος της στο δρόμο. (εδώ έρχεται η αναγκαιότητα του κράνους στο ποδήλατο)  Υλικές ζημιές : 2 σπασμένες ακτίνες και ένα στραβό τιμόνι.   Κι όμως συνέβη ατύχημα τη πρώτη φορά που έφερα μαζί μου κυτίο (!) πρώτων βοηθειών. Αντισυπτικό για τις πληγές και χατζαπλάστ εντελώς απαραίτητα. Είχε και κουβέρτα για σοκ υποθερμίας το κυτίο αλλά αυτό θα χρειαστεί άλλη φορά όπως πάμε.


Η κοπέλα με το βεβλαμμένο (πάντα ήθελα να χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη) ποδήλατο το δίπλωσε -καθότι σπαστό- και το φόρτωσε σε ένα ταξί και ξεκίνησε για το σπίτι της.

Η ομάδα με σπασμένο ηθικό αλλά με λίγα χιλιόμετρα ακόμη να απομένουν στο διάβα της συνεχίζει ακάθεκτη. Του σπάει ενός άλλου πιτσιρικά το σύστημα που αλλάζει τις ταχύτητες και ξανακολλάμε παρακάτω στη Βουλιαγμένης. Μα καλά, πως ξεκινάς μεγάλη βόλτα με ποδήλατο χειρότερο κι από τσίρκου? Κουτσά στραβά συνέχισε πάντως με πιο βαρύ πετάλι χωρίς δυνατότητα αλλαγής ταχύτητας.

Τελικά φτάσαμε στο Καβούρι και το τοπίο και η γαλήνη της θάλασσας μας αποζημίωσε για τα όσα στραβά συνέβησαν. Και όλα αυτά πλέον ήταν παρελθόν. Αλλαγή ενδυμασίας και με έναν άλλο τολμηρό μπήκαμε για μπάνιο...! Το νερό παγωμένο και ήταν επιτακτική ανάγκη η συνεχής κολύμβηση για να συνηθίσει το σώμα. Μετά από 5 λεπτά ήταν απλά δροσερό το νερό και το ευχαριστήθηκα....

Άλλοι είχαν φέρει ρακέτες, άλλοι απλά πήραν ένα καφεδάκο κάτω από μια ομπρέλα...
Κόστος εκδρομής ... ανύπαρκτο...!

Αξία - Ανεκτίμητη!
 









Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

Μια Τετάρτη στις Περιστεροπεταλιές

Τετάρτη βράδυ. Μια Τετάρτη. Δεν έχει σημασία πoιά. Κάθε Τετάρτη μοιάζει και κάθε Τετάρτη είναι μοναδική. Διαφορετική διαδρομή, διαφορετικές συνθήκες, διαφορετικά συναισθήματα.

Βγάζω το κινητό από τη μπρίζα.  Έτοιμο να γράψει τη διαδρομή.  Η φωτογραφική μηχανή σε μια τσέπη.  Ψάχνω το παγούρι μου, το γεμίζω δροσερό νερό, βουτάω και  το τσαντάκι με την εφεδρική σαμπρέλα και 2 κλειδάκια Alen μη τυχόν κάτι χρειαστεί σφίξιμο στη πορεία.

Γάντια, μανταλάκι για το πατζάκι, κράνος και είμαι έτοιμος.

Έχω ήδη ξεκινήσει για μια ακόμη βραδινή διαδρομή στη πόλη...




...

Μετά από αρκετές λήψεις, κακές μέτριες και λίγες καλές διαφορετικές μέρες, συγκέντρωσα το υλικό για αυτό το βιντεάκι. Λίγη ηλεκτρονική κοπτοραπτική στον mac και βγήκε το αποτέλεσμα. Και τώρα που τελείωσε το μοντάζ και δημοσιεύτηκε το βίντεο συνειδητοποιώ ότι... απλά κρατούσα το κουτί και έκλεψα με τη μηχανή μου λίγο από το δικό τους φως. Κατά βάθος  οι πρωταγωνιστές σε αυτό το βίντεο είναι οι οδηγοί, οι διοργανωτές, οι κόφτες και μια θάλασσα από πυγολαμπίδες που δίνουν λίγο φως σε μια πόλη που παλεύει με το σκοτάδι...


Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

Πάλιωσε ο υπολογιστής. Και τώρα? Ανακύκλωση?


Με την πάροδο του χρόνου οι ανάγκες μας σε τεχνολογικό εξοπλισμό μας ωθούν να ακολουθήσουμε το τρένο της τεχνολογίας. Θέλοντας και μη, αργά η γρήγορα όλοι πετάξαν τη παλιά συσκευή ανάγνωσης βιντεοκασέτας, όλοι βάλαν στο πατάρι το παλιό κασετόφωνο και προμηθευτήκαν CD Players για αναπαραγωή μουσικών CD και DVD Players για αναπαραγωγή βίντεο.

Το ίδιο συνέβη και με τις παιχνιδομηχανές. Ποιός δεν είχε περάσει αρκετές ώρες αναμονής περιμένωντας τη σειρά του να παίξει στο μοναδικό Atari 2600 της γειτονιάς? Επιτυχημένες παιχνιδομηχανές όπως το Sega Master System, to Nintedo Gameboy είναι πλέον παρελθόν. Δε μπορούν με τίποτε να σταθούν στις νέες παιχνιδομήχανές. Nintedo Wii, PS3, και Sony PSP είναι αυτή τη στιγμή οι καλύτερες επιλογές για κάποιον που θέλει να παίξει παιχνίδια.

Μπροστά σε όλο αυτό το κύμα της ανανέωσης εξοπλισμού παλιοί υπολογιστές όπως Commodore 64, Atari ST, Amstrad 6128, Amiga 500, PC XT, παλιοί 386, 486, όλοι μπήκαν με τη σειρά τους στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Είτε από κάποια βλάβη, είτε επειδή ο ιδιοκτήτης απέκτησε κάποιο σύγχρονο υπολογιστή, είτε γιατί απλά δεν υπάρχει χώρος στο σπίτι.

Τι μπορούμε να τα κάνουμε όλα αυτά τα παλιά μηχανήματα? Τα πετάμε? Καταρχάς αυτό που για μας είναι ένα σκουπίδι για ανακύκλωση φαντάζει διαμάντι στα μάτια κάποιου άλλου σε μια άλλη γωνιά του πλανήτη. Κάποιος συλλέκτης ή νοσταλγός των παλιών εποχών θα δεχόταν με ευχαρίστηση να πληρώσει κάποιο μικρό αντίτιμο για να αποκτήσει ένα παλιό μηχάνημα ή κάποια εξαρτήματα του προκειμένου να κάνει πραγματικότητα αυτό που παλιότερα κόστιζε μια μικρή περιουσια. Οπότε πριν πετάξουμε το παλιό μας υπολογιστή μπορούμε να δοκιμάσουμε να τον πουλήσουμε σε ένα site πωλήσεων όπως το Ebay (www.Ebay.com) ή το Emarket www.emarket.gr

Αν δε μας ενδιαφέρει το κέρδος και είμαστε υπεράνω χρημάτων μπορούμε εναλλακτικά να το χαρίσουμε! Μπορούμε να ρωτήσουμε φίλους και γνωστούς αν τους ενδιαφέρει και αν δε το χρειάζεται κανείς μπορούμε να το χαρίσουμε μέσω αγγελιών της Χρυσής Ευκαιρίας (www.xe.gr) ή και της ιστοσελίδας http://www.xariseto.gr

Υπάρχουν όμως και οι εναλλακτικές χρήσεις όλων αυτών των υπολογιστών. Για παράδειγμα ένας παλιός 486 υπολογιστής μπορεί να βγάζει αποδείξεις σε ένα κατάστημα, να λειτουργεί το πρόγραμμα μιας αποθήκης ή ακόμη και να κάνει τις κρατήσεις σε ένα Dvd- video-club! Εναλλακτικά μπορεί να κάνει το ρόλο της γραφομηχανής για όσους θέλουν απλά να γράφουν κείμενα. Με ένα παλιό Tv-Tuner μπορεί να κάνει το ρόλο της τηλεόρασης στο εξοχικό χωρίς να μας πολυνοιάζει τι θα γίνει αν το διαρρήξουν.

Επίσης ένας παλιός υπολογιστής μπορεί να τρέχει και παλιά παιχνίδια. Κλασσικά παιχνίδια όπως η πασιέτζα τρέχουν και σε 386 με windows 3.11. Που θα τα βρείτε όλα αυτά τα παλιά παιχνίδια? Υπάρχουν πολλοί που προσπαθούν να σώσουν τον όγκο των παλιών προγραμμάτων και παιχνιδιών τα οποία τα έχουν ξεχάσει ακόμη και οι κατασκευαστές τους. Ρίξτε μια ματιά στο www.abandonwarering.com και στο http://www.oldschooldos.com και θα βρείτε πολλά παιχνίδια από την εποχή που το σενάριο και η φαντασία εντυπωσίαζε και διασκέδαζε το χρήστη και όχι τα pixels, το πλήθος των frame per second και οι τρομερές εκρήξεις. Ένα τρανταχτό παράδειγμα τέτοιο παιχνιδιού είναι το Civilization και το Dune 2 του 92' που έπαιζα ακόμη στον 386.

Με λίγη φαντασία όλο και κάτι θα βρείτε για να αξιοποιήσετε το παλιό σας υπολογιστή. Βέβαια αν είναι χαλασμένος ο υπολογιστής και δεν έχει καμία αξία ή χρήση παροπλίστε όλα τα χρήσιμα λειτουργικά του μέρη (μνήμη-σκληρός δίσκος-oδηγοί μαγνητικών και οπτικών δίσκων) και στείλτε όλα τα υπόλοιπα μέρη του για ανακύκλωση ηλεκτρονικού εξοπλισμού. Θυμηθείτε ότι για τα ηλεκτρονικά υπάρχουν ειδικά μέρη για τη σωστή ανακύκλωση τους.

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

ΣΚ και ξεκούραση δεν πάνε πακέτο...

          Πως γίνεται τα περισσότερα ΣΚ να θέλω και μια επιπλέον μέρα για να ξεκουραστώ από το ΣΚ δε το έχω καταλάβει. Τελειώνει η βδομάδα, χαίρεσαι, νιώθεις ελαφρύτερος, ουφ φυσάς ξεφυσάς για τα στραβά της βδομάδας και χαίρεσαι για το διάλειμμα που έχεις ως τη Δευτέρα. Κάνεις τον προγραμματισμό σου, σκέφτεσαι, υπολογίζεις παρέες φίλους τι κολλάει και τι όχι στο πρόγραμμα σου και τελικά ξεκινάς να κάνεις το γούστο σου.

       Λιακάδα έξω χαρά θεού και τι καλύτερο από το να πάρω το ποδηλατάκι μου να βγώ το Σάββατο το μεσημέρι για μια βολτίτσα δίπλα στη Θάλασσα. Ποδηλατικά ρούχα, κράνος, γάντια, μάσκα προσώπου-λαιμού (αυτή του ληστή), νερό, φρούτα, λεφτά, κινητό, κλειδιά και μυαλό και ξεκίνησα για Μικρολίμανο.  Σε ένα μισάωρο έφτασα στον Ναυτικό όμιλο, συνάντησα  τον φαρμακοτρίφτη, ιστιοπλόο και ποδηλάτη τρία σε ένα και ξεκινήσαμε μια μικρή βόλτα παραλιακά. Γυαλό γυαλό η λιακάδα μας ζέστανε ευχάριστα ως τη Γλυφάδα.   Μια ωρίτσα  στάση δίπλα στη θάλασσα για καφέ και επιστροφή....

       Σύνολο 3 ώρες στο ποδήλατο πεντάλι. 39 χιλιόμετρα διαδρομή πήγαινε -έλα. Μα που πας ρε καραμήτρο? 3 ώρες συνεχόμενα ποδήλατο ενώ είσαι αγύμναστος?  Πτώμα το βράδυ καθότι απροπόνητος και σα να μην έφτανε αυτό  καθυστέρησα να κοιμηθώ το βράδυ του Σαββάτου. Μέγα λάθος καθότι η Κυριακή ήταν πιο άγρια...


     Έγερση 5 παρά -βάρβαρη ώρα το ξέρω- και αναχώρηση με το λεωφορείο... Ευτυχώς κοιμήθηκα ένα δύωρο στο δρόμο και φόρτισα λίγο ακόμη τις μπαταρίες ...
Εντέλει 10 παρά ήμουν στη κορυφή της Στύγας στα Καλάβρυτα καβάλα στο σανίδι και ξεκινήσαμε με τη παρέα τη μάχη των καταβάσεων...   Πόσο να αντέξω σερί? Μία ώρα? Δύο???  στο τέλος... κλάταρα! :-) Out of charge, χαμήλ μπατάρ, dead meat που λένε.  Έκανα ένα καλό διαλείμματα και έδωσα μάχη μια ώρα ακόμη να ανεβοκατεβαίνω και να τσουλάω στις πλαγιές.
Αυτό ήταν, 3 ώρες άντεξα συνολικά και μετά πόδια χέρια σώμα δε ανταποκρίνονταν στις εντολές. Στο τέλος τσούλαγα με μερική απάθεια σα αρκουδάκι χωρίς Duracell, σκεφτόμουν ότι εδώ ετοιμάζομαι να στρίψω, και κάπου εδώ εμπρός ΠΑΜΕ για τη στροφή, έλα και τελειώνει η πίστα, όπα και φεύγω για τα δέντρα, με χάνεετεεεεεεεε, πατερ ημών.... ευτυχώς άκουγαν τα πόδια πριν το "ο εν της ουρανοίς"...

       Συμπεράσματα του ΣΚ.  Στα 32 μου,  25 κιλά βαρύτερος από το φυσιολογικό, τo μέγιστο ημερήσιο εντονης δραστηριότητας περιορίζεται στις 3 ώρες. Μετά είμαι να μπω σε μια σάουνα, να λιώσω σε ένα SPA, να χαλαρώσω σε μια θερμαινόμενη πισίνα και να ξεραθώ στον ύπνο για πολλές πολλές ώρες...  Άρα κάτι πρέπει να γίνει με την εξίσωση, επειδή τα χρόνια ανεβαίνουν τα κιλά πρέπει να κατέβουν για να μείνουμε στις 3 ώρες δράσης....  

Αυτά,  σε αφήνω μοναδικέ μου αναγνώστη, πάω να ξανα-κοιμηθώ να ξεκλέψω λίγο ακόμη ύπνο...   Οοουυυααάχχχ! Πω πω νύσταααααααα!




Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Αλκυονίδα η Ποδηλατική!

  Επιτέλους Άνοιξη!

       Δυο  μήνες χορτάσαμε χειμώνα. Βροχές, καταιγίδες, αέρηδες, κρύο πολύ, πάγο μέχρι και χιόνι είχαμε χαμηλά στη λουλουδούπολη. Αλλά αυτά όμως είναι παρελθόν.  Εκτός από ένα δυο αναμενόμενα ξεσπάσματα του Μάρτη που είναι γνωστός και ως "Γδάρτης και Παλουκοκάφτης" ακολουθούν γλυκές μέρες. Εν τέλει οι θερμές αέριες μάζες της Αφρικής θα υπερνικήσουν τις ψυχρές του Βορρά και όσο και να σκυλιάζουν πάλι οι Ευρωπαίοι φίλοι μας θα καλοκαιριάσει και πάλι και τσουπ θα τη κάνουμε τη βουτιά μας στη θάλασσα έστω και χωρίς μαγιώ στα οπίσθια μας...

         Σου έχω πει μοναδικέ μου αναγνώστη ότι με 2 ώρες ποδήλατο έχεις φτάσει Σούνιο χωρίς κίνηση, χωρίς ταλαιπωρία, χωρίς βενζίνες, χωρίς διόδια εντελώς ανέξοδα???? Κάνεις τη βουτιά σου, αράζεις, τρώς τα κεφτεδάκια με τις πατάτες από το ταπεράκι, ξανακάνεις βουτιά,  φτιάχνεις το φραπεδάκο σου με κρυο νερό από το θερμό σου (μεγάλο παράδοξο να έχεις κρύο νερό στο θερμό), ξανακάνεις μια βουτιά και είσαι άρχοντας μέσα στη φτώχια σου. Όχι σιγά μη μελαγχολήσουμε. Βρε ούστ!

Αλκυονίδα μέρα σήμερα και λέω να πάρω το ποδηλατάκι μου, τη στολή μου (!!!) και να πάρω αυτή τη φορά τις θάλασσες και τις ακρογιαλιές για βόλτα.

Άντε πότε θα πάρεις ποδήλατο να βολτάρουμε μαζί???

To the sea my friend!  :-)








Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

Λίμνες, ομίχλη και το τέρας του Λόχνες!

        Ένα από τα μαγευτικότερα σημεία της Σκωτίας που αξίζει να επισκευτεί κανείς είναι οι λίμνες της. Όσο φημίζεται για το ουίσκι και τα Highlands που όντως είναι κι αυτά θαυμαστά άλλο τόσο υπέροχες είναι οι λίμνες της.





Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Ορκίσου πως στη στολάρα σου, δε κρύβεις μια κοιλάρα να!

       Απόκριες!   Εορταστικές μέρες, τα μαγαζιά με στολές και αποκριάτικα στολισμένα και ετοιμοπόλεμα τουλάχιστον τρείς βδομάδες τώρα και η διαφήμηση του Jumbo "ορκίσου" με φωνή  Αλέξιας  δίνει το ρυθμό για νέα μασκέ πάρτυ, χορούς, μασκαρέματα και μας οδηγεί σε ένα γενικότερο αλαλούμ που ευελπιστεί να μας αλλάξει τα κέφια από τις σκοτεινές μέρες και νύχτες των τελευταίων γεγονότων...
       
      Επιστροφή στο θέμα. Είχα που λες μοναδικέ μου αναγνώστη στο νου μου το τι θα ντυθώ φέτος γενικά,  χωρίς να το έχω οριστικοποιήσει το όλο πλάνο. Λείπαν κάποια εξαρτήματα και γενικά είχε κενά το θέμα... Για λίγο πήγα να το εγκαταλείψω ως ελειπή ιδέα...  Τελικά διάλεξα μια φιγούρα από το παρελθόν, τον Ultimate Warrior. Δε ξέρω γιατί, πάντα μου άρεσε περισσότερο από το φιγουρατζή Hulk Hogan και ήταν πιο εντυπωσιακό το στυλ του στη πάλη διασκέδασης (παλιές εποχές WWF). Οκ, το ξέρω ότι δεν παλεύαν στα αλήθεια και ήταν μόνο ένα θέαμα! Ειδικά τα άλματα από τα σκοινιά πάνω στον αντίπαλο είναι κάτι που μου έχει μείνει τυπωμένο...


          



      Στα Jumbo λοιπόν Σαββατιάτικα για βαφές και αξεσουάρ με απίστευτο κόσμο και πολύ αναμονή στην ουρά... Να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Τόσο λαό μαζεμένο... Λογικό για Σάββαο πρωί και απόκριες...
Πλαστικές στολές, ψεύτικά γυαλιά, σπαθιά, τσεκούρια, μαλλιά, όλα τα μασκαρο-gadget  μαζεμένα.... όλο ψευτολόι που μύριζε Κίνα και ψευτοκατασκευή... σε βαθμό που να σε πιάνει ζαλάδα με όλα αυτά και αναρωτιέσαι τι δουλειά έχεις πάλι να μασκαρεύεσαι σα να είσαι 15 χρονών......

αααχ!

Εντέλει ως το βράδυ η φωτογραφία του Warrior που επικράτησε για να με βάψει η Κατερίνα ήταν αυτή :


και το αποτέλεσμα αυτό :




Και όλο το σέτ  :


:-)


    Έβγαλα το άχτι μου, μια φορά ντύθηκα κάτι αρρενωπό. Όλο μπαλαρίνα, κοκκινοσκουφίτσα, έρωτας, κάμπια και όλα τα χαζά ντυνόμουν κάθε φορά. Αλλά φέτος το γύρισα στο πιο αρρενωπό, στο πιο Brutal!


         Το θέμα είναι να ζεις το ρόλο σου  στις απόκριες. Να γίνεσαι πειστικός για αυτό που υποδύεσαι, έστω κι αν γίνεσαι γραφικός και συνάμα μια αστεία παρωδεία! :-)  
Με λίγο ποτάκι, όχι πολύ, 2 ποτηράκια σαγκρία και δυο ουισκάκια  έβγαλα το ζώο από μέσα μου και του έδωσα και κατάλαβε! Animal σου λέω! 
       Μέχρι που είχα ορίσει και που ήταν τα φανταστικά σκοινιά για να πέφτω πάνω, να κάνω γκελ και να πέφτω με φόρα πάνω στους αντιπάλους μου!
Βρήκα και ένα ηχείο (ευτυχώς στιβαρό και με κράταγε) του φίλιππου, το έκανα σταντ και από εκεί έκανα τα άλματα μου πάνω στους υπόλοιπους  ανηποψίαστους του ρίνγκ. Καλά αυτοί δε πηγαίναν καλά, χορεύεαν, πίναν, τρώγαν, δεν είχαν καταλάβει ότι εκεί ήταν το ρίνγκ μου και τους έδερνα κάθε λίγο! Ειδικά ο Μάκης κι ο Χρήστος έφαγαν το περισσότερο ξύλο! :-)
    Κάπου υπάρχει και φωτό με μένα σε άλμα στον αέρα αλλά δε την  έχω ακόμη στα χέρια μου...   
Σύντομα!




Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Βαλεντίνε Τσιγκουίνε

        Κρίση τόσο οικονομική όσο και εγκεφαλική, μειώσεις μισθών, αυξήσεις τιμών, λογαριασμοί, έξοδα, σούρτα φέρτα και γενικά ένα μπάχαλο στα  οικονομικά, τόσο της χώρας όσο και του καθενός από εμάς. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά....

η 14 Φεβρουαρίου ξαναχτυπά!!!! ωχ αμάν! Και τώρα?

       Ο Βαλεντίνος πάλι εδώ απαιτεί το  φρέσκο αίμα εεε δώρο εννοούσα και πρέπει και φέτος να τον τιμήσουμε κι αυτόν τον άγιο άνθρωπο της αγάπης, έστω κι αν είναι λίγο καθολικός άγιος. Εν πάσει περιπτώση...

Αν δεν σας φτάνουν, άν δεν έχετε μπικικίνια, φράγκα, αφρό, ευρώ, μαρούλια η όπως αλλιώς τα λέτε,  ιδού τρόποι να "ξεγλυστρήσετε" με σουρεάλ τρόπο από τα νύχια αυτής της εμπορικής κατα τα άλλα γιορτής. Θέλει κότσια και περίσσιο θάρρος... και ο Άγιος μαζί σας....


Βαλεντινοχέλι 1.
Έκτακτη αναχώρηση για το χωριό. (δε φεύγεις ποτέ, κλειδαμπαρώνεσαι και δεν απαντάς το σταθερό) Η γιαγιά είναι χάλια και δε ξέρεις αν θα αντέξει και πόσο. Εντωμεταξύ η γιαγιά έχει πεθάνει κάνα δυο φορές ως τώρα κι ελπίζεις να μην έχει καλή μνήμη η φιλενάδα σου. Αν παρόλαυτα έχει, τότε λες  "όχι αυτή, η άλλη..."    


Βαλεντινοχέλι 2.
Συζήτηση για την εμπορική χροιά της γιορτής, ότι έχει μετατραπεί σε ένα καταναλωτικό όργιο στο οποίο επωφελούνται ανθοπωλεία, ζαχαροπλαστεία, μαγαζιά με είδη δώρων, χρυσοχοεία και εστιατόρια. Συνήθως πιάνει και το "εγώ σε αγαπάω καθημερινά, δε χρειάζεται να στο τονίζω περισσότερο εκείνη τη μέρα".


Βαλεντινοχέλι 3
Αν το παραπάνω δε πιάσει το γυρνάς σε θέματα πίστης. Ο Βαλεντίνος είναι μεν Χριστιανός αλλά όπως λέει και το xristianos . gr δεν είναι ορθόδοξος αλλά καθολικός. Για την ακρίβεια είναι ένας τοπικός άγιος και δεν υπάρχει στο επίσημο εορτολόγιο. Είναι ένας ξενόφερτος άγιος όπως και ο Άγιος Κλάους, ο γνωστός πράκτορας της κοκακόλα.



Αν παρόλαυτα δε βλέπεις να πείθει καμία από τις προτάσεις σου και η μέρα πάει για "Βαλεντινο goal" τουλάχιστον ακολούθησε τα εξής για να σου βγεί η μέρα "οικονομικά".

-Λουλούδια από τη κυρα Δάφνη απέναντι. Δόξα σοι ο θεός, 30 χρόνια συνταξιούχος έχει χρόνο, περιποιείται τα λουλούδια της σε βαθμό που να φτάνουν και να ξεχειλίζουν στο πεζοδρόμιο. Κόβεις αυτά που είναι εκτός του φράχτη για να μη σου βγάλουν κανένα μάτι μελλοντικά.

-Μαγειρεύεις μια μακαροναδούλα και κοτσάρεις και μια σαλτσούλα κόκκινη μη σε πει και γιουφτο. (είπαμε τσιφούτης αλλά φτιάξε και κάτι να τρώγεται)

-Κρασάκι από το super market το οποίο θα σερβίρεις σε μια γυάλινη κανάτα (για να μη φαίνεται η φτήνια του "κρασιού της Παρέας"...) και καθώς πίνεις μια γουλιά αρχίζεις τα μμμμ  και πολύ καλό ε; πετυχεσιά το κρασάκι κι έτσι αυθυποβάλλεις το έτερον ήμισυ πως δήθεν περνάει τη πιο ρομαντική νύχτα της ζωής της με το πιο φίνο κρασί στο ποτήρι του.


Και τέλος για μουσική βάλτε Love Fm εννοείται μη χάνετε χρόνο να κάνετε το DJ -ενώ μπορείτε να κάνετε άλλα πράγματα με τα χέρια σας ωσάν καλός Βαλεγδύνος-... Κι εξάλλου δεν υπάρχει περίπτωση να βρείτε πιο μαχλαμπουχλοχλεμπονιάροαγαπουλιάρικά τραγούδια που θα σας συγκινήσουν και τους δυο μέχρι θανάτου!!!!


Καλή διασκέδαση κι ο άγιος μαζί σας!!!      :-P

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Από κοντά είναι αλλιώς

       Όλα κάπως φαίνονται από το γυαλί, όλα κάπως σου ακούγονται από το ράδιο, όλα φαντάζουν περίεργα όταν ακούς τις περιγραφές και ιστορίες άλλων. Όταν όμως το πάρεις απόφαση, βρεις παρέα και κατέβεις, τότε θα δείς ότι από κοντά είναι αλλιώς...

          Βγαίνοντας από το μετρό στο Μοναστηράκι είχε τόσο κόσμο όσο δεν είχα δει ποτέ στο κέντρο. Όλα τα στενά, οι κεντρικοί. Σπρώξιμο και στριμωξίδι για να προχωρήσουμε να φτάσουμε ως το Σύνταγμα. Είχαμε αργήσει να ξεκινήσουμε και δεν ανεβήκαμε καθόλου στο Σύνταγμα. Φτάσαμε εκεί 6 παρά,  λίγο πριν το τέλος της  Καραγιώργη Σερβίας και ενώ άκουγες τραγούδια από τα μεγάφωνα στη πλατεία και κάποια ρυθμικά συνθήματα αρχίσαν τα μπάμ μπουμ.... φσιιτ φσουυυτ...


     Κανονικός πόλεμος. Με πυρομαχικά το φόβο...  Απίστευτος πόλεμος ηθικού. Τα δακρυγόνα και οι βόμβες κρότου λάμψης υπερ-αποτελεσματικές για τον αδαή πλυθησμό που δεν έχει εμπειρία σε ανάλογες καταστάσεις.....  
Το χειρότερο από τις παρενέργεις είναι η ζαλάδα που νιώθεις που γίνεται απίστευτος πονοκέφαλος που σου μένει για ώρες πολλές...  Το τσούξιμο στα μάτια, τα δάκρυα, το κάψιμο στο λαιμό....

         Ο κόσμος ήταν φοβισμένος, διστακτικός... Έμενε όμως εκεί, δεν λάκισε. Λίγο μπροστά λίγο πίσω, λίγο πιο πίσω για λίγο καθαρό αέρα και πάλι πιο μπροστά μετά. Όπως πολύ σοφά είπε ένας συνάδελφος εκεί... έχουμε ακόμη λίγο ξύγκι να κάψουμε γιαυτό στεκόμαστε 100 μέτρα πίσω από την αναμπουμπούλα... Όταν τελειώσει το ξύγκι μετά... θα είμαστε... και μου δείχνει τις πρώτες σειρές που πετούσαν πέτρες.  Και δε θα είμαστε μόνοι, αλλά θα είναι και όλοι οι Έλληνες μαζί... και τότε προβλέπεται το επόμενο νεοκλασσικό που θα καεί θα είναι η Βουλή....   Τρομακτικό ακούγεται...
















Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν





Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, πάει τελείωσε.

Από μικρός έλεγε η μάνα μου, όταν βρισκόμουν μπροστά σε κόσμο και σε φωτογραφικές μηχανές έκανα καραγκιοζιλίκια.




Πόσο δίκιο είχε...

Τα πλάνα είναι διάσπαρτα από το 1998 ως τώρα...















Καλή Κυριακή να έχετε!

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2012

Γιατί δε κάνω απεργία...

         Μικρός ήταν όλα τόσο ανέμελα. Έτρωγα, έπινα, άραζα, πήγαινα στη φιλαρμονική, έκανα ποδήλατο  ή απλά έβγαινα στη γειτονιά να παίξω. Για αλλαγή διάβαζα τα του σχολείου, έβλεπα Thundercats ή Dukes of Hazzard. Καμία ευθύνη παρά ζούσα τις μέρες μου όσο πιο ανέμελλα και ξέγνοιαστα γινόταν. Που και που όμως ο πατέρας μου έμενε απρόσμενα στο σπίτι και όταν ξυπνούσα και τον έβλεπα εκεί πριν πάω στο σχολείο μου έλεγε "Σήμερα κάνω απεργία και γιαυτό θα μείνω στο σπίτι". Δε πολυκαταλάβαινα αλλά ήταν καλό που ήταν εκεί τριγύρω.

         Αργότερα μεγαλύτερος, μαθητής Γυμνασίου και  Λυκείου πλέον,  χαιρόμουν όταν άκουγα ότι είχε προκυρηχθεί απεργία γιατί ο μαθηματικός μας και η κυρία που μας έκανε χημεία πάντα συμμετείχαν στις απεργίες μικρές η μεγάλες. Δε πολυκαταλάβαινα το λόγο της απεργίας αλλά εμένα και τους συμμαθητές μας, μας βόλευε γιατί τελειώναμε νωρίτερα από το σχολείο και βγαίναμε βόλτες με τα ποδήλατα. Ήταν οι εποχές που τις απεργίες τις κάναν οι άλλοι. Οι μεγάλοι.

       Κάποια στιγμή μεγάλωσα όμως κι εγώ ξαφνικά. Πάντα ξαφνικά γιατί έτσι γίνεται. Ξυπνάμε μια μέρα και είμαστε πλέον μεγάλοι. Με ευθύνες και υποχρεώσεις. Είχα μπει στο Πολεμικό Ναυτικό, έτρεχα σα το ζαγάρι πέρα δώθε, πλοίο, σχολή, φιλενάδα, σπίτι, διάβασμα και τούμπαλιν με ρυθμό δυο εξόδοι, μια ένδων(όσοι υπηρέτησαν καταλαβαίνουν).  Σα να τραβάς κουπί σε γαλέρα, να σε μαστιγώνουν από πάνω και στα διαλλείματα να σου χορεύουν τσιφτετέλια οι μισθοί και η οικονομική σου ανεξαρτησία για να αναθαρρεύεις και να ξανατραβάς το κουπί την επόμενη μέρα.

       Βέβαια στα διαλλείματα είχα στρώσει τον αφράτο μου και αντί να χαζεύω ετοίμαζα την απόδραση μου...   Ευτυχώς κράτησε  λίγα χρόνια το "παίζω το ζαγάρι και όλα τα μπορώ", θαυμάστε με!!!     Εννοείται στο στρατό δεν υπάρχει συνδικαλισμός, δεν υπάρχει δε πάω στη δουλειά, αρρώστησα, απεργώ.   Yes sir, Affirmative sir, of course sir. Αυτά επιτρεπόταν να πεις. Αν δε σου άρεσε μάζευες τα μπογαλάκια σου και έφευγες.

        Τελικά δήλωσα παραίτηση όταν βγήκαν τα αποτελέσματα του ΑΣΕΠ. Αλλαγή πορείας και πλέον είχαν όλα αλλάξει. Ξαφνικά είμαι επιτέλους κάπου που επιτρέπεται να γκρινιάξεις, να πεις τη γνώμη σου, να διαμαρτυρηθείς, να φωνάξεις και να κάνεις απεργία για να διεκδικήσεις καλύτερες συνθήκες εργασίας.  Απεργία! Είχε έρθει και είναι η δικιά μου σειρά τώρα πια.

        Avanti Popolo! Bandiera Rossa! Συμμετέχω σε κάθε απεργία έκτοτε παρά το κόστος και κάθε φορά ακούω τα ίδια και τα ίδια από συναδέλφους. Διαφορετικές δικαιολογίες με την ίδια όμως κατα βάθος αιτία. Δε θέλει κανείς να στερηθεί χρήματα.

Οι δικαιολογίες? Διαχρονικές...


  • Είμαι πολύ νέος, μόλις διορίστηκα και δε ξέρω από συνδικαλιστικά. (καλορίζικος, να ασχοληθείς να μάθεις, σε αφορά)      
  • Είμαι πολύ παλιός, κοντεύω να βγω στη σύνταξη και έχω βαρεθεί τα συνδικαλιστικά (Γιατί δε λες σταράτα ότι προσπαθείς να βγάλεις τη μέγιστη σύνταξη που υπολογίζεται από τους μισθούς τελευταίων ετών;)
  • Θα έκανα απεργία αλλά είναι χάλια τα οικονομικά μου (Helloooo! Όλων είναι χάλια τα οικονομικά! Πότε θα κάνεις απεργία; Όταν μας έχουν πάει το μισθό 200 ευρώ και το ψωμί θα κάνει 10 ευρώ το κιλό;)
  • Δε γίνεται να κάνω απεργία, έρχομαι δουλειά να γλυτώνω λίγο από τη γκρίνια της γυναίκας μου (πάσο)
  • Δεν μας ήρθε ενημέρωση για την απεργία ή δεν άκουσα κάτι. (Και θες να μου πεις ότι ενώ βλέπεις τα μεσημεριανά, τα απογευματινά, τα τούρκικα στη τηλεόραση, όταν περνάνε οι λεζάντες ειδήσεων στο Star τυχαίνει να κοιτάζεις τη σκόνη στο σύνθετο?)  
  • Δεν κάνω απεργία γιατί πως θα κάνω μόνη μου; (απεργία είναι, δεν είναι πρόσκληση σε πάρτυ. μπορείς να κάνεις και μόνη σου ναι)
  • Δε κάνει κανείς άλλος, εγώ κορόιδο είμαι να κάνω; (Όχι, αλλά ούτε είσαι και έξυπνη όμως. Επειδή όλοι οι άλλοι είναι κουτοπόνηροι και κοιτάνε στον ορίζοντα μέχρι τη μισθοδοσία του επόμενου μήνα δε σημαίνει ότι κι εσύ δε πρέπει να κοιτάς λίγο παρακάτ' στον ορίζοντα τα κοράκια που πετάνε και πλυθαίνουν πάνω από τους επόμενους ΟΛΟΥΣ τους μισθούς στο εξής)
  • Και παλιά που είχα κάνει μια βδομάδα δεν έγινε κάτι, τώρα γιατί να κάνω; (μπράβο σου για τότε αλλά πρέπει να κάνεις μια αισιόδοξια θυσία τώρα για το μετά...)
  • Είναι κόλπο η απεργία, τα έχουν πλακάκια η κυβέρνηση με τους συνδικαλιστές για να προκυρήσσουν απεργιές για να μειώνονται τα έξοδα του κράτους από τις περικοπές μισθών και δώρων.   (Λογιστικά ισχύει αλλά για πες μου, το Xfiles το τελευταίο το έχεις δει?)
  • Δε κάνω απεργία γιατί έχω πολύ δουλειά. (Μπράβο, μπορείς να κόψεις λίγο από τα διαλλείματα για τσιγάρο, καφέ και σουπερμάρκετ, να έρχεσαι στην ώρα σου, να φεύγεις στην ώρα σου και όλα τα θα προλαβαίνεις μετά)
  • Δεν κάνω απεργία γιατί δε πιστεύω ότι θα βγάλει κάπου (Οκ, τότε εναλλακτικά μπορείς να προσευχηθείς απλά για ένα καλύτερο αύριο)
  • Δεν κάνω απεργία γιατί μαζεύω λεφτά για αμάξι (βρε ΖΩΟΝ, αμά σου κόψουν τα χρήματα εφ' όρου ζωής πως θα το τσουλάς το αμάξι, με κάτουρο???)
  • Δεν κάνω απεργία γιατί δε με βολεύει Τρίτη. Αμάν, γιατί δε κάνουν ποτέ τη Παρασκευή απεργίες να μπορώ κι εγώ να φύγω ένα τριημεράκι να δώ το φιλαράκι μου στο Λονδίνο? (σε λίγο ούτε από το skype θα τον βλέπεις, δε θα έχεις internet, δε θα σου έχει μείνει ούτε σάλιο να κολλήσεις γραμματόσημο για να του στείλεις γράμμα. Οκ εδώ γίνομαι καταστροφολόγος το παραδέχομαι)
  • Δεν κάνω απεργία γιατί άκουσα ότι υπολογίζεται το δώρο των Χριστουγέννων βάση των ημερών εργασίας. (και σωστά άκουσες αλλά χωρίς κάποια θυσία το δώρο σου θα γίνει τελικά ...αντίδωρο)


Αλλά κλασσικά, είμαστε όλοι για να φωνάζουμε μόνο, να γκρινιάζουμε, να κάνουμε κριτική. Και στο διαταύτα μηδέν. Καμία πράξη. Μόνο μαράζι και κατήφεια στο καναπέ στις εξαγγελίες των Μέσων Μαζικής Εξημέρωσης του καθεστώτως που μας έχει επιβληθεί με μη δημοκρατικές διαδικασίες.
Εντάξει, δε λέω. Κι εγώ που απεργώ δε βοηθάω και πολύ σε ένα καλύτερο αύριο. Ας σηκωθώ.
Σας αφήνω, πάω να μαζέψω πέτρες να βγω να παίξω πετροπόλεμο. 
....

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

Οι φυλές του Facebook!


Με πολύ χαρά επιτέλους γράφω για τις φυλές του facebook. Από καιρό τις σκεφτόμουν, αλλά ήρθε η ώρα της αποτύπωσης. Έχει ξαναγραφτεί άρθρο με παρόμοιο τίτλο αλλά δε το ψάχνω για να μην επηρεαστώ, οπότε το ξεκινώ από την αρχή βάση δικών μου παρατηρήσεων.

Οι περισσότεροι περνάμε από όλες αυτές τις φάσεις και κάνουμε αντίστοιχη χρήση του βιβλιομουρείου με τον αντίστοιχο τρόπο. Άλλες φορές ανήκουμε σε περισσότερες από μια κατηγορίες μέχρι να βρούμε ο καθένας το μοναδικό του στυλ... Eξάλλου δε μπαίνουμε για πολύ σε καλούπια. Τα σπάμε και φτιάχνουμε δικά μας με τον καιρό.


Οι λαικτζήδες
Αυτοί που πατάνε like. Πατάνε like κατα κόρον. Σε ό,τι μαλακία και να έχει ανεβάσει ο άλλος. Φωτογραφία με το αρκουδάκι μου στο ράφι, like. Αγόρασα τα "άπαντα" του Βοσκόπουλου, like. Φωτογραφία σε τσιχλογεμισμένο άχαρο πεζοδρόμιο κάπου στο κέντρο και μάλιστα κουνημένη, like. Πήρε πτυχίο ο τάδε, like. Πέθανε η γιαγιά μου, like. Τράκαρα το αμάξι, like. Βρήκαν πετρέλαιο στο Φεγγάρι, like. Έχει Ε321 χρωστική η Big Babol, like. Μου έφυγε το πουλί από το κλουβί, like. Το αυτό από το πολύ το τικιτάκα, πάλι like. Αμάν με τα λάικ σας! Βρήκατε χαρά στα χέρια σας αφού είναι τζάμπα να του δώσουμε να καταλάβει ε;;;

Οι σχολιαστές
Σχολιάζουν τα πάντα. Και δε φτάνει που σχολιάζουν, αλλά ξανασχολιάζουν τα σχόλια και των άλλων που είναι απαντήσεις στα πρώτα δικά τους σχόλια. Και γίνεται το κατα τα άλλα πολύ σοβαρό θέμα σου για τη προστασία της γαλάζιας φώκιας "Μακρυούριους" στις Άνδεις τόπος συζήτησης και ανάλυσης του πότε θα έρθουν τα κορίτσια από Κρήτη, που θα πάνε, που θα ψωνίσουν, που θα πάνε βόλτα τον Χρήστο και εντέλει καναπέ ψυχαναλυτή για όλα τα ψυχοβγάλτια τους. Χωρίς παρεξήγηση! :-P

Οι ντέρτηδες
Ή αλλιώς κάνω εκπομπή χωρίς κεραία.  Βάζουν τα τραγούδια που τους αρέσουν και τα αφιερώνουν εις αλλήλους! Δεν είναι κακό. Είπαμε, 1, 2, 3 για το ντέρτι τους, για το κέφι τους η και για τον καημό τους. Για τον αδερφό στην Αμερική, για τη μάνα στο χωριό. Αλλά κάπου μετά παραγίνεται το κακό. Όταν βάζει τραγούδια 45 λεπτών όλα μαζί μέσα σε 5 λεπτά σημαίνει ότι ούτε αυτός τα ακούει καν εκείνη τη στιγμή αλλά επειδή του θυμίζουν κάτι ίσως να είναι και χρήσιμο και σε ΟΛΟΥΣ τους άλλους να τα δουν, να θυμηθούν να χαρούν κι εκείνοι με τη σειρά τους. Ή να λυπηθούν.  Και ξεκινά ο/η φίλος/η μας και βάζει  όλη τη φετινή κολεξιόν των μπουζουκιών χωρίς τα γαρύφαλλα και τις λουλουδούδες ευτυχώς. Ό,τι κινείται και ό,τι σαλεύει. Ό,τι μπουζουκο-βιντεοκλιπ από όποιον να'ναι. Ανάκατα. Μπορεί να ξεκινήσει με μπουζουκο-ποπ, μετά λαιβ-ο-ρόκ, ελαφρολαικό και τέλος hip-hop. Βέβαια ανα περιόδους έχει και σερί αφιέρωμα στους "αείμνηστους" καλλιτέχνες που εκεί δε συμμαζεύεται το πράγμα. Από Βέμπο έως Βέγγο όλα τα ενδιάμεσα χρονολογικά καλλιτεχνικο-λαικά μουσικά ακούσματα μαζεμένα τουρλουμπούκι. 
Η συνήθης αντίδραση είναι να ακούσω ένα ίσως, πιθανότερα κανένα από όλα αυτά και γεια σας. Και μετά να ψάξω να βρω που είναι αυτό το κουμπάκι που τον κάνεις να μη σου φέρνει οτιδήποτε δημοσιεύει ο φίλτατος αλλά τα κυριότερα (αυτά που έχουν σχολιαστεί και είναι αρεστά (liked))


Οι Ματάκηδες
Η αλλιώς και απλά κουτσομπόλες. Δε θέλουν και δεν ανεβάζουν ποτέ τίποτα, έχουν ένα άδειο wall, ένα άδειο προφιλ, σα να μην υπάρχουν, σα να μη θέλουν να δείξουν και να πούν τίποτα. Παρόλα αυτα όταν τους συναντάς δια ζώσης τα ξέρουν όλα, τα έχουν διαβάσει όλα, έχουν παρακολουθήσει όλες τις δημοσιεύεις κοινών γνωστών και τις δικές σου και είναι up to date σε όλα. Απλά δεν έχουν κάτι να μοιραστούν. Οι λόγοι? Φοβία κριτικής? Ντροπή? Ενοχή? Να μη πουν κάτι που κάποτε θα σχολιαστεί, κάποτε θα χρησιμοποιηθεί εναντίον τους? whatever. 


Οι επιδειξίες
Εκεί φοβάμαι πως ανήκω εγώ πολλές φορές και αλήθεια προσπαθώ να το περιορίσω γιατί ούτε ωραίο είναι αλλά και προκλητικό και εγωκεντρικό και ναρκισιστικό. Τι κάνει ο επιδειξίας? Απλό. Παιδιάαααα, ου ουυυυ! Δουλεύετε???? Κρίμα, γιατί εγώ ΠΑΛΙ πίνω καφέ στο Μικρολίμανο, χαζεύω τα κότερα και απολαμβάνω τον ήλιο και τη ζωή...  Και πάρτε και φωτογραφίες. Και Check in στο μικρολίμανο.  Και ναι, είμαι ο ΓΑΜΑΤΟΣ φίλος σας που αύριο φεύγω πάλι για Λονδίνο για να πάω βόλτα στα Harrods και να ξαναβγάλω φωτογραφίες στο Big Ben και να σας κάνω σπάσιμο μισή Ευρώπη παραδίπλα. Και μετά θα πεταχτώ και μια Παρίσι με το τραίνο για ένα καφέ και όλα αυτά επειδή απλά έχω λεφτά και ελεύθερο χρόνο για να κάνω το γούστο μου!!!
Καταλάβατε. Δε θέλει περισσότερη εξήγηση.


Ο τσατήλες
Μανιακοί με το Chat. Δε κάνουν κάτι άλλο. Μόνο μιλάνε. Μπαίνουν μέσα στο βιβλιομουρείο αποκλειστικά για να μιλήσουν. Για να πουν μια καλημέρα, ένα γεια, μια χαζομάρα με όποιον είναι εκείνη τη στιγμή συνδεδεμένος. Προφανώς κάποιες φορές η μοναξιά δεν παλεύεται. Είναι καλή παρέα πάντως για όταν κι εμείς δεν έχουμε κάτι άλλο να κάνουμε. 

Ο κρυφτούλης 
Μια μπαίνει, μια βγαίνει. Κατά το δοκούν. Θες να του πείς κάτι σημαντικό και μέχρι να ανοίξεις το παραθυράκι να του πεις κάτι βγήκε. Οπότε πιάνεις το κινητό να τον ενημερώσεις. Και τσουπ φτου και βγήκα σου ξαναεμφανίζεται συνδεδεμένος οπότε αφήνεις το κινητό. Τελικά ξαναεξαφανίζεται και παίρνεις τηλέφωνο μόνο και μόνο για να χτυπήσει κάπου θαμμένο στο αμάξι, σε καμιά τσάντα, σε κανένα ράφι, στο αθόρυβο ;;; Δε βγάζεις άκρη. Η επικοινωνία γίνεται δύσκολη με τις πολλές συσκευές. Στο τέλος βγαίνεις μπαλκόνι και φωνάζεις ... "Άννααααααα" διότι είστε και γείτονες στη τελική......

Ο βουζωμένος βαρυπεπονίξ
Έχει ξυπνήσει από τη στραβή, του φταίει το σύμπαν, δε τα βρίσκει με το γιν και το γιαν. Ο μόνιμα τσαντίλας. Όλοι έχουμε ένα τέτοιο γνωστό. Με μόνιμο παθολογικό ψυχαναγκαστικό θυμό εγώ versus the world. Όλοι μου φταίτε, κάντε στην άκρη, μην ακούσω κιχ, μη με ταράζετε. Του γράφεις ένα καλό σχόλιο και απαντά με μια δόση κακίας και ειρωνίας. Τον καλείς κάπου δεν απαντά αν θα έρθει ή όχι. Ούτε καν απαντά με ίσως. Δε σχολιάζει τιποτα δικό σου και γενικά δεν αφήνει σχόλια αλλού παρά μόνο στα δικά του ότι κι αν είναι αυτά. Παρόλα αυτα και να μη δίνει σημάδια ζωής ειναι εκεί, παρακολουθεί τι γίνεται, ξέρει τα πάντα και δηλώνει με χαρά συμμετοχή και καταπιάνεται με  κάτι μόνο αν καίγεται και πραγματικά θέλει να το κάνει. Αλλά ως εκεί. Θα κάνει εμφάνιση, θα διασκεδάσει, θα ικανοποιήσει το κοινωνικό του όν και μετά την επόμενη μέρα θα είναι  πάλι βαρυπεπονίξ. Σηκώνει και ανάρτηση ολοδική του ο βαρυπεπονίξ. 

Ο γαμωσταυρίδης
Δεν είναι κάτι φρέσκο αυτή η κατηγορία. Υπήρχε και θα υπάρχει. Έχει φέρει τη γηπεδική γλώσσα, τη γλώσσα του λιμανιού, της νταλίκας της πλέμπας και της λαομάζας σε δικτυακό επίπεδο. Βρίζει και εκτοξεύει κατάρες και ημιχυδαίες ευχές σε άπαντες πολιτικούς. Οκ. Δε λέμε ότι δε το αξίζουν. Δε λέμε ότι δε το χρειάζονται... Δε λέμε ότι δε το ζητά ο οργανισμός τους... Αλλά... Τι αξία έχει το γαμοσταυρίδι να εμφανίζεται στη δικιά μου οθόνη; Τι κερδίζω που το διαβάζω; Σάμπως θα φανατιστώ χειρότερα; Να βρίσω κι εγώ; Να τα γράφω για εκτόνωση; Θα δοκιμάσω, δε ξέρω τι αποτέλεσμα θα έχει πλην της προσωρινής ανακούφισης να τα πεις να μη τα κρατάς μέσα σου...

Ο συνωμοσιολόγος
Ψυχαναγκαστικό στυλ. Ο παθών είναι εμφανώς σε πανικό. Νομίζει πως όλοι  μας κυνηγούν, μας την έχουν στημένη. Όλοι θέλουν το κακό μας. Είμαστε κοντά στο τέλος. Η αποκάλυψη είναι προ των πυλών. Αμερικάνοι, εξωγήινοι, Βριλ, μασσόνοι, εταιριές, coca-cola, ψεκασμοί, σεισμοί, κρύο, ζέστη, λιώνουν οι πάγοι, ψηλώνει το έβερεστ, βυθίζεται η Βενετία, υπάρχουν γοργόνες στο βυθό, εξωγήινοι αναμεσά μας, γίγαντες στα βουνά, γέτι στον Όλυμπο, πίθηκοι στο Αττικό πάρκο (αυτό νομίζω είναι αλήθεια), σύννεφα που φέρνουν βροχή, άσπρα κοράκια, μαύρα κοράκια και ένα σωρό αρλούμπες χωρίς ίχνος κοινής λογικής και επιστημονικής απόδειξης ή έστω υποψίας. Μόνο στο full επιστημονική φαντασία.... Χωρίς να έχω κάτι με δαύτη, ίσα ίσα που μου αρέσει η επιστημονική φαντασία. Αλλά ως εκεί, όχι να μας πλήττει και εγκεφαλικά...
Ότι παπαριά γράφει ο κάθε φαντασμένος βλαμμένος στο ιντερνετ ΔΕΝ είναι για αναδημοσίευση και χρήση του ως έγκυρη πηγή....

Ο δημοσιογράφος
Αναδημοσιεύει σοβαρά πολιτικά άρθρα, σπάνια ίσως γράψει και την άποψη του προσεκτικά και αναλυτικά χωρίς φανφάρες. Ανεβάζει μελέτες για τα πιο επίκαιρα κοινωνικά φαινόμενα, τα οικολογικά νέα και τις εξελίξεις στο χώρο των επιστημών. Γενικά προσέχει τι βάζει και πως βομβαρδίζει τους τριγύρω του. Τα αναδημοσιεύει ως σοβαρός δημοσιογράφος γιατί είναι κρίμα να μην ακουστούν άλλωστε.

Ο  καπετάν εκστρατείας
Είναι ο άνθρωπος που ενημερώνει τους πάντες για την τρέχουσα καμπάνια προώθησης ποδηλάτου πχ ή οικολογίας. Έχει συνήθως ένα θέμα και βαράει αλύπητα και στοχευμένα με αυτό το θέμα. Του ήρθε τώρα να ασχοληθεί με το ποδήλατο και βάζει τα πάντα και ότι βρίσκει και ότι είναι σχετικό με το ποδήλατο. Αύριο θα ανακαλύψει την οικολογία, την ανακύκλωση, το ψάρεμα και θα μας κυνηγά όλους να βάλουμε φωτοβολταικά, να ανακυκλώσουμε τη μάνα μας και τον πατέρα μας και να ξεκινήσουμε το ψάρεμα στο λιμάνι.

Ο φιλόζωούλης
Ε, αυτός αναγνωρίζεται από τη φωτογραφία προφίλ συνήθως. Πατάει like και αφήνει σχόλιο τύπου "μα τι γλυκούλι που είναι" (κι αυτό το βρωμόζωο) σε οτιδήποτε έχει γούνα τρίχα και τέσσερις βρωμοπατούσες, είναι δεν είναι όμορφο, χαριτωμένο ή έστω λίγο συμπαθητικό. Κλασσικά δεν έχει στοπ μετά το πόπ και αν δεν τον επαναφέρει κάποιος στη κοινή λογική καταλήγει να κάνει pet shop το διαμέρισμα κι εγώ τον ταρζάν. Μάλλον όχι τον ταρζάν αλλά τον George of the jungle. Το μαλάκα δηλαδή. Αααααγάπη μουυυυυ, εσύ που είσαι τόσο καλός (και βολικός) δε πας να πάρεις ένα τσουβάλι από τα lidl γιατί το χάμστερ μασούλησε όλη τη τροφή του;;; Αγάπηηη μη τρομάξεις αλλά ο παπαγάλος κάνει κομφετί τις κουρτίνες αλλά δε πειράζει, θέλανε πλύσιμο έτσι κι αλλιώς και τις έχω βαρεθεί.  Αγάπηηη πας το σκύλο βόλτα γιατί έχω να δω μάστερ σεφ και τον πιάνει συχνοουρία το καλό μας το σκυλάκο όταν βλέπει τη φάτσα του Σκαρμούτσου. Αγάαααπηηη έχω μια φαντασική ιδέαααα! Θες να πάρουμε ένα αυγό γκοντζίλα από το eBay? Είναι το μόνο ζωάκι που δεν έχουμε πάρει και νομίζω όταν μεγαλώσει θα μας βοηθήσει και στην ανακαίνιση του σπιτιού. Είναι σε προσφορά.187 ευρώ στο eBay. 300 ευρώ αν πάρουμε δυο γιατί μόνο του θα βαριέταιιιιιιι; Ε καλέ μου αρκούδεεε;;;

Ολαστηφορούλης
Είναι ο κλασσικός τύπος που ζει μέσα, ΜΕΣΑ όμως στο Facebook. Ενημερώνει για κάθε τι, σκέφτεται δυνατά στο facebook. Ξύπνησα, καλημέρα σας, έχει υπέροχη μέρα έξω. Τώρα βγαίνω για ψώνια. Είμαι στην υπεραγορά, ουάο έχει προσφορά τον ξιφία! Γύρισα. Ούφ, ποιος μαγειρεύει? Έτοιμο το φαί! Τέλεια, καιρό είχα να φάω ξιφία μουσακά. Ώρα για ύπνο, ώρα να νάνι. Με έπιασε αυπνία....      Πω ρε φίλε... Μπαίνεις ακριβώς στο κλίμα του άλλου, στο σπίτι του και είναι σα να ζείς μαζί καθώς τα διαβάζεις όλα αυτά! Μόνο οι κλανιές δε φτάνουν σε σένα και πάλι καλά που δεν έχουμε προηχθεί ακόμη τόσο τεχνολογικά.


Φωτογραφοκαμπινές
Άτομο νεαρής ηλικίας που αυτοφωτογραφίζει τη μουτσουνάρα του, την κορμάρα του,  που αλλου...? Στο καθρέπτη της τουαλέτας!!! Ω ναι! Το γέλιο είναι όταν προσπαθεί να πάρει τη σοβαρότερη "σκίσε με ναύτη να αλλάξω καλσόν" πόζα και πίσω του αγνοεί πως φωτογραφίζει και πλακάκι με μπλέ χταποδάκι 20ετίας...



Ο παιχνιδιάρης
Είναι αγρότης, κατασκευαστής, ζωέμπορας, ζωοφροντιστής, σπιτο-αρχιτέκτονας, μαφιόζος, πολεμιστής και σου σπάει τα νεύρα όταν σου στέλνει εισοσιπέντε αιτήσεις το μήνα για να γίνεις φίλος του στο παιχνιδάκι του. Σε έχει τρελλάνει να ζητάει πάλι ενέργεια για να χτίσει το καναπέ του, σου ζητάει μια βίδα για να χτίσει επιτέλους το ΓΑΜΩτρακτέρ του για να οργώνει πιο γρήγορα τα χωράφια του!!! Δώστου τη τη γαμημένη τη βίδα να τελειώνουμε! Αλλά μετά θα θέλει να αγοράσει ψεκαστικό αεροπλάνο γιατί πλεον δεν έχει χωραφάκι αλλά έχει φτιάξει ολόκληρο ΚΑΜΠΟ ..!


Ο Ατακαδόρος
Ο ατάκα μαν! Κινείται σιωπηλά, δε πολυγράφει, αλλά όταν σχολιάζει κάτι, πετάει την ατάκα του και σε στέλνει στο φεγγάρι από τα γέλια! Σύντομη ατάκα αλλά και θανατηφόρα! Ακολουθεί τσουνάμι σχολίων από όλους μετά...



Και τέλος,
ο κομήτης του Χάλευ.
Μπαίνει πραγματικά πολύ πολύ αραιά στο Facebook. Δε κατάλαβε πως λειτουργεί; Το θεωρεί βλακεία; Δεν έχει χρόνο για χάσιμο; Όπως και να έχει δεν έχει αναπτύξει κάποια εξάρτηση με αυτό και γιαυτό τον  ζηλεύω. Η τροχιά του τον φέρνει στο πλανήτη Facebook μια φορά στις 15 μέρες και καμιά φορά αν εκτροχιαστεί μπαίνει μια φορά το μήνα κι αυτό γιατί έχει κάποιο μήνυμα και θέλει να απαντήσει πριν αλλάξει το ημερολογιακό έτος.  Νομίζω είναι η πιο υγιής κατηγορία χρήστη βιβλιομουρείου και μακάρι κάποια στιγμή να ... Μπούμε κι εμείς σε μια τροχιακή σχέση με αυτό τη χρονοφάγα εξαρτησιογόνα συνήθεια της εποχής μας...

Αυτά! 
Φιλιά!

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Ομίχλη, αέρας, κρύο και βέρτιγκο στα Καλάβρυτα!


Και πάλι λοιπόν στα χιόνια με τον φίλο μου τον Τάσο. Αυτός ο άνθρωπος είναι άνθρωπος μπαλαντέρ. Είναι για όλες τις χρήσεις. Όπως το αλεύρι το μπλέ. Δε λέει ποτέ όχι σε τίποτε. Τι ποδήλατο, τι windsurf, τι snowboard, τι ψάρεμα, τι καφέδες, φαγοπότια, τι βόλτες με το φουσκωτό, τι περπάτημα ή τρέξιμο στο άλσος, τι κάρτ, τι άλλο να θυμηθώ 5 χρόνια που κάνουμε παρέα. Δε κουράζεται και δεν απογοητεύεται ποτέ.

Αξιοθαύμαστος πραγματικά!



Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Γίνε κι εσύ για λίγο πιλότος, μπορείς!

        Μερικές φορές υπάρχουν στα χέρια σου τόσο απλά και δωρεάν προγράμματα - εργαλεία που σου δίνουν την δυνατότητα να εξομοιώσεις εικονικά μια εμπειρία. Πως θα ήταν άραγε μια πτήση πάνω από την Αθήνα? Πάνω από την Ελλάδα? ...  πάνω από τα Highlands της Σκωτίας ή το χιονισμένο Everest?  

   Και να που υπάρχει αυτό το μαγικό Google Earth (ο ferga πάλι έμπνευση) που εκτός των τρισδιάστατων απεικονίσεων (με βουνά, λόφους και κτήρια) σου επιτρέπει να πετάξεις κυριολεκτικά και να γίνεις ένας πιλότος - εξερευνητής από αέρος, από την ζεστασιά και την ασφάλεια του σπιτιού σου. 

    Βέβαια το Real thing δεν αντικατέστησε και δε πρόκειται κάτι εικονικό αλλά... με τα καύσιμα των αεροσκαφών να κάνουν 5 ευρώ το λίτρο τώρα... μια απλή βολτούλα μιας ώρας γύρω από την Αττική κοστίζει 100 ευρω το οποίο μεταφράζεται σε 4 φορές σκι, μισό ποδήλατο, η πρώτη από τις 5 δόσεις για καρότσι διδύμων, 33.3  σαλιάρες jumbo, μισό τόνο ξύλα, 25 καφέδες freddo σε καφετέρεια, 40 ελληνικούς καφέδες επίσης σε καφετέρεια, 80 ελληνικούς καφέδες σε καφενείο(με παππούδες να καταριούνται το πασοκ και να παίζουν τάβλι μέχρι θανάτου), 100 καφέδες από το κυλικείο του σχολείου, 1 jacket Nautica, 11 ταινίες στο σινεμά, 5-6 βιβλία και τέλος ψαροτροφή για περισσότερο από όσο μπορεί να ζήσει ένα ψάρι σε ΟΛΗ του τη ζωή.

    Αρκετά με τα λεφτά όμως και την χρηστικότητα τους. Στο θέμα μας πάλι. Στο βιντεάκι κατέγραψα μια μικρή βόλτα από την Ακρόπολη ως τον Κορινθιακό και κατέληξα να βολτάρω πάνω από το Χελμό στα Καλάβρυτα. Είναι λίγο πειραγμένη η ταχύτητα του βίντεο, ελπίζω να μη ζαλίζουν πολύ οι στροφές.

Αυτά, τώρα για  να ξεκινήσετε κι εσείς τη βόλτα σας, κατεβάστε το Google Earth από εδώ και αφού βρείτε το σημείο του κόσμου που θέλετε να δείτε από ψηλά πατήστε Alt + Ctrl + A.
Ο βασικός χειρισμός μπορεί να γίνει με το ποντίκι όταν πατήσετε ένα κλικ και γίνει σταυρουδάκι το βελάκι και τα υπόλοιπα πλήκτρα που αντιστοιχούν στα υπόλοιπα χειριστήρια μπορείτε να τα βρείτε εδώ




Google Earth και καλές βόλτες σας εύχομαι...




Για μικρότερη ποιότητα στο βίντεο για προβολή σε φορητές συσκευές πατήστε εδώ!



Υ.Γ την επόμενη φορά θα ξεκινήσω από αεροδρόμιο και θα το προσγειώσω - καρφώσω  κιόλας :-)    - Promise