Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

Scrapbooking από την ανάποδη

Καλημέρα,
     σήμερα η ανάρτηση πραγματεύεται  αυτό το χαριτωμένο χειροεργόχειρο πολλών νεανίδων -αλλά κανενός νέου για κάποιο άγνωστο λόγο- με το οποίο υποτίθεται συνδιάζεις παλιά υλικά και φτιάχνεις κάτι όμορφο και μοναδικό.

      Λέω υποτίθεται γιατί έτσι είναι. Οκ, ίσως υπάρχει μια εξαίρεση -μια όμως μόνο- κάπου στο κόσμο που δεν έχει πληρώσει ΠΟΤΕ για υλικά αλλά μόνο για εργαλεία.  Λογικά αν υπάρχει θα είναι ίσως κάπου στο Νησί του Πάσχα? Κάπου που δε φτάνει το /δίκτυο και ο speedygodgaloδρόμος?


       Ααααχ, δεν υπάρχει αυτό το σκραμπούκι σου λέω μοναδικέ μου αναγνώστη. Το scrapbooking ΔΕΝ είναι scrap-booking. Το λέω κι ας μήν εχει λογική η πρόταση μου.  Σπανίως -  άντε μέχρι δύο φορές το χρόνο να χρησιμοποιηθεί κάτι scrap -για πέταμα ελληνιστή- κι αυτό επειδή ταιριάζει απόλυτα στο έργο ή επειδή δεν έχει χρησιμοποιηθεί νωρίτερα και έχει πολυκαιριστεί.


    Θέλετε να δείτε λίγο αληθινό scrap-creation ?


;-)


      Scrap-booking για μένα όπως το αντιλαμβάνομαι είναι να πάρεις ένα κομμάτι χαρτόνι από το πιτσόκουτο, μια χαρτοπετσέτα από τα goodys με λίγη κέτσαπ αρτιστικά σκορπισμένη, ένα παλιό γραμματόσημο, το οπισθόφυλλο από κάποιο σχολικό βιβλίο για να κρατήσεις το κουκουβαγιάκι, λίγη λαδόκολλα που έψησες κοτόπουλο, την αναγγελία γάμου της Σκορδάς, δυο σελίδες από το περσινό ημερολόγιο, μια παλιά φωτογραφία, ένα χαρτάκι από αυτά που λένε "αγοράζω χρυσό - μετρητά τώρα" και όλα αυτά εν τέλει να τα κάνεις ένα ωραίο τρισδιάστατο μυρωδάτο πύργο του άιφελ για καπέλο στο σκύλο σου!!!

     Δε ξέρω, νομίζω ότι τα λέω αυτά έχοντας ζήσει λίγο αγκαλιά με το χάος και την αταξία που προκαλεί το συνοθύλευμα των εργαλείων και υλικών. Μα δεν είναι απίστευτο ΠΟΣΑ πολλά μικροεργαλεία έχει αυτό το πράγμα? Πραγματικά είναι εντυπωσιακό να ανακαλύπτεις ότι υπάρχει ψαλίδι να κόβει με σχήμα καρδιογραφήματος! Και κοπτικά που κόβουν ένα σχέδιο ή κάποιο γεωμετρικό σχήμα. Λουλούδι, ζωάκι, μέανδρο, σβούρα και διάφορα άλλα για συγκεκριμένες χρήσεις. Να, για παράδειγμα υπάρχει κουκουβαγιοκόπτης. Σου κόβει κεφάλι, πόδια, φτερά, μάτια, πούπουλα με ένα κλάκ κι εσύ μετά βγάζεις τα μάτια σου να τα συρναμολογήσεις και να τα κολλήσεις να τα κάνεις κουκουβάγια. !!! Μιλάμε πρέπει να έχεις τρελλή υπομονή όμως!

    Με το οικονομικό δε θα ασχοληθώ ούτε μπορώ να  ορίσω το scrapbooking ως σπατάλη τη στιγμή που ευχαριστεί αυτόν που ασχολείται με αυτό για την ευχαρίστηση του.  Όχι γιατί περισσεύουν τα χρήματα αλλά  γιατί είναι καθαρά προσωπική επιλογή πως θα εξαργυρώσει τα χαρτονομίσματα του κάποιος για να τα κάνει αντικείμενα, αναμνήσεις, εμπειρίες, στιγμές...     Για παράδειγμα εγώ δε θα έκανα 100 αγορές των 10 ευρώ  αλλά αντίθετα θα έκανα μία αγορά των 1000 να την ευχαριστηθώ 100 φορές το χρόνο. Τελικά το ίδιο δεν είναι όμως?  Και οι δυο θα ευχαριστηθούμε τα χρήματα μας 100 φορές το χρόνο?


     Ευτυχώς όμως με την ευκαιρία τις αναδιοργάνωσης των δωματίων το σκραμπουκιστάν  μετακόμισε ουόξω από το σπίτι μαζί με όλα του τα παρελκόμενα σε ξεχωριστό χώρο τον οποίο σας παρουσιάζω εδώ :

http://vimeo.com/64375445


Παρουσίαση εργαστηρίου Veneas parody from George Kontogiannis on Vimeo.

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

Book Ring, μια περιπέτεια για τη φιλαναγνωσία του άλλου

Book ring!

Μου λέει η καλή μου ότι θα πάρει μέρος σε ένα Book ring,

Ψάχνω να δω κι εγώ στο διαδίκτυο  τι είναι αυτό το book ring επιτέλους και το πρώτο που βλέπω είναι αυτό :



 Ααα, πολύ ωραίο φαίνεται! Δαχτυλίδια, καρδιές, αγάπες και βιβλία!

        Και όσο δεν ασχολείσαι καλό είναι. Ξεκινώντας όμως η διαδικασία του Book Ring άρχισε το ξεψάχνισμα των συρταριών για φακέλους. Βρε φάκελος εδώ, φάκελος εκεί, που είναι οι φακέλοι άραγε, κάπου εδώ είχα μερικούς... α να, αυτός εδώ καλός φαίνεται! Τον πιάνει στα χέρια της και τον γυρνάει από την άλλη. Πφφφφ, Ίκα Δυτικής αττικής διεύθυνση τάδα μπλά μπλά  και παραλήπτης ο πεθερός μου. Άχρηστος ο φάκελος, μηδέν πνεύμα ανακύκλωσης  υλικών. Στο κάδο ο φάκελος και πάμε για νέο φάκελο.    Αλλά τι φάκελο? Να μην έχει και κανένα καμία προστασία  μη τυχόν χαλάσει το εξώφυλλο του βιβλίου  στη μεταφορά? Να μην έχει λίγο μπουρμπουλιθρόνι για λίγο  "τσκαπ τσκαπ" όταν δεν έχει τι άλλο να κάνει το χεράκι?

         Οπότε η συνέχεια είναι κάπως έτσι :  "αγάπη μου μπορείς να μου πάρεις ένα φάκελο από το βιβλιοπωλείο"?  1 ευρώ ο φάκελος συν τη ταλαιπώρια να βρεις να παρκάρεις και να περιμένεις στην ουρά όσο ο βιβλιοπώλης έχει μετατραπεί σε μέγα φωτοτυπολόγο και φωτοτυπεί με μανία κάτι αράβικα ποιήματα. (!!!)

        Οπότε μετά τα αράβικα ποιήματα πάμε μετά στο επόμενο σκέλος του Bookring. Το βιβλίο στο φάκελο, διεύθυνση παραλήπτη(τριας για την ακρίβεια) φτου να κολλήσει ο φάκελος και να μου με το φάκελο παραμάσχαλα στα ΕΛΤΑ όλο χαρά και χαμόγελα!  Φτάνω απ'έξω, σκοτάδια μέσα, και ο ήλιος που αντιφέγγιζε, κάτι τα φιμέ τζάμια που βάλαν πρόσφατα και δεν καταλάβαινα τι γίνεται μέσα στα Ελτα. Τι να γίνεται? 3 υπάλληλοι και 60 άνθρωποι σε αναμονή. Και όλοι για να πληρώσουν τη ΔΕΗ ή τον ΟΤΕ ή την εφορία ή το λογαριασμό του κινητού.

      Πολύ ωραίαααα....
      Δε καταλαβαίνω κάτι βρε μοναδικέ μου αναγνώστη. Γιατί τα κάνουν αυτά? Πήγα εγώ ποτέ να στείλω γράμμα στον ΟΤΕ? Πήγα να πληρώσω το κινητό μου στη ΔΕΗ? Είχα ποτέ απαίτηση να στείλω δέμα από την Ευδάπ? Γιατί στο καλό όλες τις πληρωμές των απάντων  πρέπει να γίνονται στο ταχυδρομείο που εξ ιδρύσεως έχει ένα σκοπό μόνο. Να λαμβάνει και να προωθεί δέματα, πακέτα, γράμματα τηλεγραφήματα άντε και καμιά ταχυδρομική επιταγή!

     Στροφή και έξοδος. Πήρα και χαρτάκι προτεραιότητας να έχω όμως για όταν επιστρέψω.  Λατρεύω Book Ring. Book Ring και τα μυαλά στα κάγκελα. Book ring και το επόμενο πακέτο Bookring θα πάει στο μπλέ κάδο στη γωνία του σπιτιού και εγώ θα μιμηθώ ΤΕΛΕΙΑ όμως τη φάτσα του Κινέζου όταν ερωτηθώ σχετικά μετά από το  εύλογο διάστημα μη παραλαβής του πακέτου....

     Οοοοοομμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμ!!!  φου φου φου! Οοομμμμμμ!!!!!!! Ηρεμία και ψυχραιμία... 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10....
Πουφ και πάλι δεν έγινε κάτι. Τα νεύρα στο ζενίθ οπότε πήγα απέναντι στη καφετέρεια, πήρα ένα δροσερό freddo καπουτσίνο και πήγα στο σχολείο παραδίπλα που είχα να επισκεφτώ για συντήρηση. Μπήκα, χαιρέτησα, άνοιξα το σέρβερ, άνοιξα τα 10 μηχανήματα για συντήρηση, κοίταξα το χαρτάκι, ξεκίνησα τη διαδικασία συντήρησης, ξανακοίταξα το χαρτάκι και αφού σκέφτηκα 5 sec (μερικές φορές συμβαίνει κι αυτό)  ξεκίνησα πάλι φακελοπαραμασχαλέρος  για τα Ελτα. Ευτυχώς περίμενα 2 νούμερα μόνο. Νουμερα ανθρώπινα εννοώ. Ένας που ήθελε να πάρει ένα συστημένο αλλά δεν είχε ούτε ειδοποίηση αλλά ούτε ταυτότητα αλλά επέμενε να το παραλάβει με το έτσι θέλω. Και ένας άλλος που είχε να πληρώσει όλες του τις υποχρεώσεις και των γειτόνων του και του σογιού του όλου. Μα 12 ξεχωριστοί λογαριασμοί? Ευτυχώς ήρθε η σειρά και πήγα σε άλλο ταμείο γιατί δε ξέρω και γω πόση ώρα ήθελε να τα πληρώσει όλα αυτά... 2,55 ευρώ η αποστολή του φακέλου.

      Λατρεύω το Book Ring το είπα? ααααχ! Αλλά δε καταλαβαίνω γιατί να ξοδεύεις 1 ευρώ για φάκελο, 2,55 για τη μεταφορά και ανυπολόγιστες ποσότητες καντηλιών  λόγω του χρονοφάγου ΕΛΤΑ αντί να συναντηθείς με τον άλλον σε ένα σταθμό του Μετρό να κάνεις το delivery χέρι με χέρι και να πιείς και ένα καφέ να τα πεις με το φίλο σου. Οκ καταλαβαίνω ότι κάποιοι μένουν εκτός αττικής και τα ναύλα είναι πολλά. Ε αυτούς τους βρίσκεις στα διόδια!!!  :-P

     Για να μην αναφέρω και το άλλο ψυχαναγκαστικό της καλής μου που ενώ είναι λιώμα από τον ταρζανούλη και τη ταρζανούλα πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσει ένα δυό κεφάλαια πριν κοιμηθεί για να προχωράει το βιβλίο και να  φεύγει για τον επόμενο...!!!
     
    Τέλος πάντων δεν έχει νόημα να γκρινιάζω άλλο. Κλείνω γιατί έχω να πάω να πάρω κάτι... φακέλους! Τώρα ξέρω όμως. Θα πάρω 125 φάκελους να μην έχω να πηγαίνω συνέχεια στον Κο Ποιηματοαραβοφωτοτυποπώλη!
Και για τα Ελτά βρήκα λύση. Θα προαγοράσω 1000 γραμματόσημα αν γίνεται να εφευρεθεί η τηλεμεταφορά μέχρι να τελειώσουν να ξεγνοιάσω βρε παιδί μουυυυυ!

;-)

Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

Ποδήλατο χαράματα για τη δουλειά

       Τι φανταστικό να ξυπνάς στις 6 και να φεύγεις 6μιση από το σπίτι για τη δουλειά. Έχω χρόνια να το κάνω αυτό. Από τότε που έπαιρνα το αμάξι και έκανα 30 χιλιόμετρα για να φτάσω στο μακρινό  ημιορεινό Θέρμο. Έχει κάτι το να βγαίνεις έξω και μόλις να έχει χαράξει το πρώτο φως της ημέρας...

      Ανάβεις το φως στο ποδήλατο, καβαλάς, χέρια στο τιμόνι, βάζεις τα πόδια στους καλουπιέδες και ξεκινάς με ρυθμό βόλτας να ζεσταθείς σιγά σιγά. Οι δρόμοι άδειοι, λιγοστά αυτοκίνητα και ακόμη λιγότεροι πεζοί αγουροξυπνημένοι ή σκεπτικοί κι αυτοί με ένα καφέ στο χέρι ο ένας, άλλος με μια εφημερίδα άλλος με ένα ντόνατ! Μα ντόνατ? Τι μανία είναι αυτή με τα ντόνατ? Έχει γεμίσει ο τόπος ντoνατερί! Ούτε δωρεάν να τα δίναν! Μα χάθηκε ο παραδοσιακός χορταστικός και στο στόμα αλλά και στη προφορά του λουκουμάς του φούρνου? Να το ξαναλέω να δεις τι εννοώ. ΛΟΥΚΟΥΜΑΣ! χορταίνει το στόμα σου μόνο και μόνο να τον προφέρεις!

      Ελάχιστες εξαιρέσεις χαρούμενων πεζών με ακουστικά στα αυτιά που περπατάνε χαμογελώντας στο άκουσμα κάποιου τραγουδιού ή κάποιου έξυπνου σχολίου του ραδιοπαρουσιαστή που ακούνε. Απλά εξαιρέσεις όμως. Οι περισσότεροι είχαν ένα μπλαζέ ύφος του στυλ "Δε χόρτασα ύπνο και έχω απλήρωτη τη ΔΕΗ" δυο σε ένα...

      Άδειοι οι δρόμοι, το πετάλι σταθερά αργό και το κοντέρ κολλημένο στα 19km/h,  μια ανάσα από βοριά δροσίζει την πρωινή διάσχιση των δυτικών προαστίων καθώς ανηφορίζω προς Περιστέρι. Το καλό με το πρωινό ξύπνημα είναι οι χαμηλές θερμοκρασίες. Δεν ιδρώνεις, δε μοσχοβρωμάς στο γραφείο. Τέλεια. Έφτασα όπως κάθε πρωί τελετουργικά στη καφετζού μου στη Θηβών για να πάρω την ημερήσια δόση του καφέ και αφού φωτογράφισα και θαύμασα τη σκουριά που απλώνεται κι άλλο σιγά σιγά στο κάποτε πανέμορφο μπλε πορτοκαλί κουρσάκι μου,  συνέχισα για το γραφείο με ένα σακουλάκι στο χέρι δεμένο κόμπο και ένα φρέντο εσπρέσσο καπουτσίνο εντός με το καλαμάκι να εξέχει από  τη σακούλα. Τέλεια. Ποδήλατο και φρέντο, δυο απολαύσεις ταυτόχρονα. Μήπως την άλλη φορά να τις κάνω τρεις? Να ακούω και κανένα καλό σταθμό με τα ακουστικά? Να, και μετά λέμε ότι είναι ανεύθυνοι οι οδηγοί αυτοκινήτων. Κι εμείς με τα ποδήλατα μπορούμε να τα καταφέρουμε εξίσου καλά!


Φτάνω στο  γραφείο, ξεκλειδώνω, πατάω μπιπ μπιπ μπιπ μπιπ το κωδικό του συναγερμού (σιγά μη σου τον πω) και κατεβαίνω στο υπόγειο να αφήσω το ποδήλατο. 07:00 και το υπόγειο είναι τόσο σκοτεινό όσο πρέπει για να γυριστεί ταινία τρόμου.  Το στήνω πρόχειρα σε μια κολώνα και γρήγορα κάνω να φύγω  ενώ το μυαλό μου δημιουργεί τεράστια πλάσματα, χέρια να πετάγονται να αρπάξουν και πρόσωπα σκοτεινά με νύχια και μάτια φωτεινά να πετάγονται πάνω μου  από τις σκοτεινιές του αχανούς ατακτοποίητου υπογείου.  Πάνω που φτάνω στη πόρτα αντικρίζω τη φωτεινή σκάλα μπροστά  και οδεύοντας στο φως ξανά να σου κάνει ένα μπππζζζ με δόνηση το κινητό στη κωλότσεπη και πετάγομαι από τη τρομάρα μου. Το πιάνω και βλέπω mail alert  "8 μικρά πιτσάκια από τη Domino προσφορά 3,99"... ρίχνω μερικά πρωινά στολίσματα (#@@#@#) και τελικά ηρεμώ και οδεύω για το γραφείο ήσυχος που δε με έφαγε κανένα τέραστιο μαμούνι εκεί κάτω...

      Αυτά που λες μοναδικέ μου αναγνώστη, το πρωινό ξύπνημα είναι φανταστικό. Λίγες φορές ακόμη να το πω και να τονίσω τα θετικά του και ίσως και να το πιστέψω. Προς το παρών όμως ακόμη νυστάζωωω! Ουαααα!!! (χασμουρητό)