Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Ποδηλατώντας το 2014

Όπως και πέρυσι είπα να γράψω για την ποδηλατική δραστηριότητα του 2014. Το χιλιομετρικό σκορ του 2013 δεν καταρρίφθηκε ως αριθμητικό δεδομένο.
Τα χιλιόμετρα ήταν ελάχιστα πιο λίγα από αυτά του 2013.
Αυτό δε σημαίνει κάτι όμως καθώς κοιτώντας τις καταγραφές των δυο χρονιών συγκριτικά τα χιλιόμετρα  ήταν πιο ποιοτικά. 
Κι αυτό γιατί κατανεμήθηκαν σε πολλές μικρές προπονήσεις με συχνότητα δυο φορές τη βδομάδα (όταν οι συνθήκες ήταν  ευνοϊκές βεβαίως). 
Προπονητικά ήταν σαφώς καλύτερη η κατανεμημένη προπόνηση μέσα στη βδομάδα. Δηλαδή δυο προπονήσεις των 55κμ σε ένα δίωρο  παρά μια  προπόνηση των 100km ένα πεντάωρο τις Κυριακές.

Το sports tracker κατέγραψε 268 km χιλιόμετρα μετακίνησης στη πόλη σε 66 καταγραφές, 25μιση ώρες και 14000 θερμίδες.






Από την άλλη το Strava που με έχει κερδίσει κατέγραψε  3052km σε 150ώρες καταγραφής.

Από αυτά τα 410 γίνανε στα brevet Νεμέας και Αττικής, τα περισσότερα σε  προπονήσεις με το Bianchi ενώ καμιά 300ρια γίναν σε μετακινήσεις εντός της πόλης με το παλιό αλλά ακόμη αξιόμαχο Commodore.


Το strava αυτοματοποιημένα ετοίμασε και ετήσιο κλιπάκι από τα δεδομένα των που έχω καταγράψει σε αυτο  το 2014 το οποίο μπορεί να το δει κανείς  εδώ


Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο


Για την απόλυτη καταγραφή παλιά χρησιμοποιούσα κοντέρ. Τώρα τα κοντέρ ξηλώθηκαν και πλέον χρησιμοποιώ  συσκευές που καταγράφουν διάφορα δεδομένα όπως θέση, ταχύτητα, ώρα, χιλιόμετρα, παλμούς καρδιάς, θερμοκρασία αλλά και στροφές πεταλιών.   Ένα εξυπνόφωνο βέβαια  αρκεί για τα βασικά όπως καταγραφή χιλιομέτρων και θέσης στο χάρτη. Όμως αν θες πραγματικά να βελτιωθείς χρειάζεσαι κάτι που μετρά στροφές πεταλιών καθώς και παλμούς καρδιάς. Και κάθε φορά να προσπαθήσεις ανάλογα με το στόχο που θες να βελτιώσεις κάτι. Περισσότερες στροφές στα πετάλια ή να μένεις περισσότερη ώρα σε μια συγκεκριμένη ζώνη καρδιακής λειτουργίας αν θες να κάνεις καύση λίπους πχ.


Τώρα που το ξανασκέφτομαι παραέγινε computerized όλο αυτό.
Υπάρχει και η απλή χρήση του ποδηλάτου που έχω αμελήσει. Δηλαδή να το πάρω και να πάω μια απλή βόλτα. Για καφέ στο μοναστηράκι, στο θησείο, στον Πειραιά. Και να κάνω μια απλή ποδηλατάδα. Ξέρεις, με απλά φυσιολογικά ανθρώπινα καθημερινά ρούχα και όχι σαν μαύρος Ρομπέν με τις γυαλιστερές λύκρες και τα συμπιεστικά κολάν.
Απλά να δω νέα μέρη και να βολτάρω.
Ε αυτό έχω καιρό να το κάνω και μου έχει λείψει λίγο. Θα επανορθώσω όμως μέσα στο 2015.



Λέγοντας για το νέο έτος έχει περάσει ήδη ο πρώτος μήνας με 200 km μόνο στο κοντέρ... 
Θα επανέλθω όμως στη δράση..!


Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Ρόδα που κυλά δε χορταριάζει

Πέτρα που κυλά δε χορταριάζει λένε.
Και έχουν δίκιο.
Η φωτογραφία είναι από το αμάξι μου. Πως στο καλό φύτρωσε αυτό εκεί ακόμη να καταλάβω.



Η απάντηση είναι στο ότι δε το κινώ όσο παλιότερα καθότι κινούμαι με πόδια, ποδήλατο, κόκκινη πατικωμένη ματιζοφεράρι, ωτοστόπ και μαγικό χαλί.

Είμαι σίγουρος ότι αν το άφηνα σε αχρησία (το τ επίτηδες έφυγε)) για δέκα χρόνια θα είχε δημιουργηθεί ένα ολόκληρο οικοσύστημα γύρω του. Αμμος σαχάρας, λίπασμα περιστεριών, γύρη λουλουδιών, βρόχινο νερό από χλωρίδα καθώς και έντομα, ζωύφεια, ποντίκια γάτες σκύλοι, κοτόπουλα και πουλιά από πανίδα... 
Έτσι όλο και σε καποιο ευφάνταστο φυσιούργημα θα μετατρεπόταν το αμάξι μου τελικά.
Ποιός ξέρει, ίσως με λίγη βοήθεια, συντονισμένη κηπουρική δηλαδή, σπόρους λίπασμα και πότισμα ίσως να γινόταν και κάτι όμορφο!









Μια βδομάδα μετά φούντωσε περισσότερο  :




Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

Role Playing Game - όπως τον παλιό καλό καιρό


Οι παλιές αγάπες λένε δε ξεχνιούνται. Και φαίνεται πως έχουν δίκιο γιατί όταν έκατσα χτες σε ένα φιλικό σπίτι μπροστά από ένα μακρύ τραπέζι γεμάτο χαρτιά, εγχειρίδια, καρτέλες με στατιστικά, μινιατούρες, ζάρια  και φύλλα χαρακτήρων τότε μου ήρθαν όλα πάλι.
Θυμήθηκα τα πάντα. Πως παίζεις, τι κινήσεις να κάνεις στο ξεκίνημα, τι να ρωτήσεις, τι είναι σημαντικό και τι όχι.

Άλλο σύστημα παιχνιδιού, άλλος κόσμος, άλλη παρέα. Και φυσικά άλλο κλίμα εξαιτίας της διαφορετικής παρέας. 

Ο Gm as known as Game Master φαίνεται ότι είναι ικανός και έμπειρος να παίξει και να οδηγήσει σωστά το παιχνίδι σε μια καλή ροή.


Τα παιδιά παίζουν χρόνια μαζί διάφορα επιτραπέζια παιχνίδια ρόλων, -ναι ετσι τα λένε- και γνωρίζονται καλά. 
Παρόλαυτα δεν μπορώ να πω ότι δεν ένιωθα άνετα. Το κλίμα ήταν υπέροχο και αυτό από μόνο του είναι θετικό για να πετύχει ο σκοπός του εγχειρήματος.
Δηλαδή το να παίξεις ένα ρόλο και να ταξιδέψεις για λίγες ώρες με τη φαντασία σου στον κόσμο αυτό. Αυτό γίνεται ακούγοντας τις περιγραφές του Game Master, τις ενέργειες που επιλέγουν να κάνουν οι παίχτες έχοντας κάθε φορά επιλογές στη διάθεσή τους ή να αυτοσχεδιάσουν ανάλογα τη περίσταση καθώς και την αλληλεπίδραση του κόσμου μετά από τις ενέργειες των παιχτών στον κόσμο αυτό.


Διάλεξα λοιπόν Τροβαδούρο να παίξω. Ο οποίος δεν έχει την αίγλη των ντελικάτων μάγων, δεν έχει το μπρουτάλ στυλ των βαρβάρων πολεμιστών ούτε και ειναι ο σιδερόφρακτος μαχητής που θα ισοπεδώσει με το δίμετρο διπλοπέλεκη του κάθε τι που θα σταθεί εμπόδιο μπροστά του.

Ο δικός μου θα πολεμήσει τα τέρατα και το κακό με μια κιθάρα στη πλάτη και μοιάζει κάπως έτσι :



Καλή αρχή λοιπόν ομάδα!

 Σας χαιρετώ,
Elkador the Trabadour


ΥΓ: Σε μια αναλαμπή ειλικρίνειας ας ανακαλέσω ότι είπα για το τραπέζι του παιχνιδιού. Στην πραγματικότητα είχε : 
χαρτιά, καφέδες, εγχειρίδια, μπύρες, καρτέλες με στατιστικά, πατατάκια, μινιατούρες, γαριδάκια, ζάρια, σοκολατάκια  και φύλλα χαρακτήρων. Και κάποια στιγμή φιλοξένησε και κάτι σουβλάκια για λίγα λεπτά μέχρι να κάνουμε ξόρκι εξαφάνισης...









Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

Λίγο χιόνι. Δύσκολο?

Λίγο χιόνι ρε παιδιά!

Καλά, έριξε λίγο εδώ στη γειτονιά μου, στο μικρό τσιμεντοπροάστιο του L.A. 
Λίγο όμως, περίπου τόσο.







Εγώ θα ήθελα περίπου τόσο.





Βέβαια δεν είναι ποσοτικό θέμα. Αλλά ποιοτικό.
Θα το προτιμούσα κάπως έτσι να το χαρώ. Να είμαι στη κορυφή της Στύγας ένα ηλιόλουστο πρωινό και μέχρι το μεσημέρι να τσουλάω στις πλαγιές.





Αλλά ... να που ένας μικροτραυματισμός σε προσγειώνει στα αυγά σου και δε μπορείς να κουνηθείς.

Θα φτιάξει όμως, που θα πάει. Χιόνια θα έχει σίγουρα για δυο μήνες ακόμη στα χιονοδρομικά. Θα στείλω στους γνωστούς χιονοδρόμους προσκλήσεις. Και όσοι πιστοί λάτρεις... ας προσέλθουν!

Ψήνεσαι?



Σε χαιρετώ μοναδικέ αναγνώστη με ένα τραγούδι από το Snowman του 82'


Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

Ένας μήνας χωρίς facebook


Καλή χρονιά!!!
Με υγεία, αγάπη και ευδαιμονία!


Όπως υποσχέθηκα έγραψα μερικά πράγματα για την  εμπειρία αποχής μου απο το fb. Συνοπτικά έτσι; Μη γίνω περισσότερο κουραστικός.

Που λες μοναδικέ μου αναγνώστη, τις πρώτες μέρες του μήνα είχα έντονη την επιθυμία να μπω, να συνδεθώ, να μάθω τι γίνεται στον κόσμο.Τις τελευταίες δέκα όμως ήμουν μπορώ να πω αδιάφορος. Σε μαζώξεις με φίλους και συγγενείς όλοι είχαν κάτι να σχολιάσουν και να πουν σχετικά με κάτι που έκανε, είπε, έδειξε καποιος ή που πήγε, τι είδε εκεί κλπ. Κι εγώ ένιωθα σα να ερχόμουν απότομα στον πολιτισμό και μάθαινα όλα τα νέα μαζεμένα.  Είχε τη πλάκα του κι αυτό όμως.

Αυτό που συνέβη πρώτη φορά όμως τουλάχιστον να το ζω από αυτή τη σκοπιά είναι σε φιλική συγκέντρωση να είναι όλοι με ένα κινητό στο χέρι και συγκεκριμένα να γράφουν, να διαβάζουν και να απαντάνε πάλι -κάτι που δεν έμαθα τελικά τι ήταν- ενώ βρίσκονται στο ίδιο δωμάτιο την ίδια στιγμή. Οκ, κι εγώ το έχω κάνει αυτό πολλές φορές στο παρελθόν. Τώρα όμως το είδα και από αυτή την οπτική γωνία.


Συνεχίζω με καταγραφές στο σημειωματάριο μου από τη δεύτερη ημέρα (2 Δεκέμβρη) μέχρι και την τριακοστή πρώτη.


Ημέρα 2 (αποχής).
11:43 Θέλω να κάνω login στο fb
12:08 Θέλω να ανεβάσω μια φωτογραφία.
12:35 Είμαι σε μια άδεια οθόνη μπροστά. Δεν έχω τι να κάνω. Ας ξεκινήσω στο blog μου το "Ένας μήνας χωρίς Facebook".
13:04 Μόλις άκουσα μια σούπερ ατάκα. Πως θα τη μοιραστώ?
15:03 Δεν εχω τι να κάνω.
15:05 Βρήκα! Θα ανοίξω ένα λογαριασμό στο fb!!!!!
15:05:02 Απλά αστειευόμουν.
15:20 Μου λείπει αυτό το μπλε που έχει ψηλά το fb. Αναζήτηση θέματος FB για να ντύσω τα Ubuntu.
15:44 facebook facebook facebooοοk! παραμιλάω από ότι φαίνεται
14:21 ΠΑΝΤΟΥ στο internet υπάρχει αυτό το μπλέ γαμω-f κουμπάκι για να σου αρέσει ή να κοινοποιήσεις τη σελίδα εκεί! Έλεος! Και να θες να αγιάσεις δε μπορείς.


Ημέρα 3.
Πέρασε χωρίς να έχω ελεύθερο χρόνο μπροστά σε οθόνη. Έγραφα ολημερίς τα της αυτοαξιολόγησης για τη δουλειά... Απλά τέλεια.


Ημέρα 4
04:48 αυτόματα τα χέρια άνοιξαν το fb και μάλιστα άρχισα να γράφω και τα στοιχεία σύνδεσης


Ημέρα 5.
18:30 Άνοιξα την οθόνη σύνδεσης το fb και άρχισα να πληκτρολογώ τον παλιό κωδικό σύνδεσης. Αν δεν τον είχα αλλάξει με εκείνο το enter θα με είχα βάλει μέσα.


Ημέρα 6.
08:13 Θέλω να κατεβάσω τις περισσότερες φωτογραφίες που έχω ανεβάσει.
10:30 η νταντά διαβάζει τα σχόλια κάτω από το τελευταίο post και σκάει στα γέλια
10:32 η νταντά ηρέμησε.
10:33 με έχει φάει η περιέργεια. Τι περίεργος άνθρωπος ρε παιδί μου
14:33 συμμετέχω σε ένα διαγωνισμό διηγήματος με ψηφοφορία κοινού. Πως θα ειδοποιήσω φίλους;


14:34 αν επιλεγεί βέβαια το διήγημα τότε θα τους στείλω email να διαβάσουν και να ψηφίσουν αν τους άρεσε!
17:01 με ρωτάνε γιατί βγήκα από το Facebook. Για λόγους απεξάρτησης απαντώ.
20:30 Το σπίτι ησυχάζει νωρίς.
20:31 Ανοίγω το blog μου και ξεκινάω να γράφω. Ξαφνικά έχω πολύ χρόνο μπροστά μου και πατάω πολλά κουμπιά μέχρι να κοιμηθώ.


Ημέρα 7
09:33 Χτες (επέτειος Γρηγορόπουλου) πρέπει να έγινε χαμός στο κέντρο από ότι μαθαίνω από εναλλακτικές πηγές ενημέρωσης aka πεθερός.
09:38 Παρατηρώ μόλις ότι το κινητό μου ελλείψη facebook θέλει φόρτιση κάθε μιάμιση μέρα αντί για κάθε βράδυ.
10:58 Είμαι πλέον σίγουρος ότι σε αυτές τις αχανείς πόλεις που μένουμε τα ηλεκτρονικά κοινωνικά δίκτυα σου δίνουν την ψευδαίσθηση ότι όλοι είναι κοντά.



Ημέρα 8
Ημέρα γεμάτη δουλειά, γράψιμο  και πάλι δουλειά



Ημέρα 9
22:00 βραδινό λιώσιμο catch up νέων στο fb? όχι. Μικρή προπόνηση με τη κούρσα. Χειμερινή στολή, φώτα, αντανακλαστικά και βουρ στους βρεγμένους δρόμους.



Ημέρα 11
06:36 @Μπάνιο. Το χέρι πάει αυτόματα στο fb. Shit. Πόσο ακόμη θα είμαι συντονισμένος έτσι με το παλιόπραγμα;
07:18 Περιμένω να περάσει η ώρα να πάω εφορία. Να, εδώ θα χώραγαν λίγες ματιές στο fb.



Ημέρα 16
22:00 Πλεον έχει σταματήσει η ανάγκη και η περιέργεια να δω τι γίνεται στο fb. Κάτι θα γίνεται. Αφού δε μπορώ να το δω, ε άστο να γίνεται λοιπόν. Απορώ γιατί με είχε συνεπάρει τόσο πολύ κιόλας.
22:14 Κάποιο από το χρόνο που αφιέρωνα στο fb τώρα έχει αλλάξει σε επικοινωνιακό χρόνο στο viber. Που σαφώς είναι ποιοτικότερος τρόπος επικοινωνίας με κόσμο. Συγκεκριμένος και ευθύς.


Ημέρα 31.
18:00 Παραμονή πρωτοχρονιάς και αναρωτιέμαι σήμερα όλη μέρα μήπως κάνω και μικρή επέκταση. Ως το Πασχα ας πούμε. Δε φαίνεται και τόσο δύσκολο τελικά.
23:55 θα μπω τελικά στο facebook. Αύριο όμως, τώρα γράφω κάτι σημαντικό








Λοιποοοοοοοόν.   Στατιστικά επικοινωνίας

Τις μέρες αυτές κατέγραψα τους τρόπους με τους οποίους εποικοινώνησε ο υπόλοιπος κόσμος μαζί μου. Δεν κατέγραψα τακτικές επικοινωνίες συγγενών. Έχουμε λοιπόν :

1. Email 7
2. τηλεφωνήματα 7
3. SMS 8
4. Γράμματα ΕΛΤΑ 1 κι αυτό για παλιό χρέος φάντασμα που έχει ήδη αποπληρωθεί
5. Viber 29
6. Δια ζώσης. 20
7. Μέσω ενδιάμεσου 2 (μου είπε ο τάδε να σου πω δηλαδή)
Επιπρόσθετα 8) επικοινωνία μέσω fb από άτομα που δεν είχαν πάρει χαμπάρι την αποχή και μου γράφαν εκεί : 2

Βλέποντας λοιπόν αυτά τα στοιχεία φαίνεται ότι το κυρίαρχο μέσο επικοινωνίας πλεον είναι το Viber.



Θετικά της αποχής :

1. Συγγραφή αυτοαξιολόγησης στη δουλειά με πλήρη συγκέντρωση
2. Βρέθηκε χρόνος να γράψω ένα διηγημα 4999 λέξεων για ένα διαγωνισμό.
3. Επιστροφή στα συγγραφικά καθήκοντα σε όλα τα ανοικτά μέτωπα.
4. Ελεύθερος χρόνος για νέα πράγματα
5. Το κυριότερο το άφησα στο τέλος. Ηρεμία μυαλού. Εξαφάνιση αυτού του άγχους και αναμονής αν απάντησαν/σχολίασαν ή όχι σε κάτι που μου τράβηξε το ενδιαφέρον.




Βέβαια δεν είναι όλα ρόδινα όταν απέχεις. Υπάρχουν και μικροπροβλήματα.

1. Καταρχάς μου έλειψε που δε μάθαινα νέα σας.
2. Συνειδητοποίησα ότι για κάποια άτομα δεν έχω έγκυρο αριθμό τηλεφώνου ή έστω κάποιο email αν χρειαστώ να επικοινωνήσω.
3. Ένα προβληματάκι που είχα αυτό τον μήνα ήταν ότι είχα γραφτεί σε μερικές ιντερνετικές σελίδες και υπηρεσίες όπως το Strava με το λογαριασμό του Facebook και όχι με το email. Καλές οι ευκολίες αυτές αλλά να που έχεις και μικροπροβλήματα τελικά με όλο το fb integration.
4. Facebook pages. Πως τα ενημερώνεις χωρίς να μπαίνεις στο λογαριασμό; Damn!!!
5. Facebook Groups. Για κάποια από αυτά δεν υπάρχει αντίστοιχο forum η ιστοσελίδα και η ενημέρωση γίνεται μέσα από αυτά.





Η επιστροφή.

Πρωί Πρωτοχρονιάς.
Άνοιξα κάπως αμήχανα το λογαριασμό. Με μια πρώτη ματιά είδα 1 αδιάβαστο μήνυμα και 86 ειδοποιήσεις. Τελικά όμως είχα 6 αδιάβαστα μηνύματα κι αυτό μου παρουσίαζε ένα μόνο και θα εννοούσε το πιο πρόσφατο και όχι τα άλλα από αρχές Δεκέμβρη.
Επίσης είχα 86 ειδοποιήσεις που όπως διαπίστωσα αφορούσαν τις τελευταίες τέσσερις μέρες μόνο. Τα παλιότερα δε τα έδειχνε. Δεν κατέβαινε στα παλιότερα και έμενε στα τελευταία. Ζντούυπ, φάγαμε πόρτα εδώ.
Για ένα μήνα πόσα να είχε άραγε;
Οπότε και να ήθελα να ρίξω μια σύντομη ματιά να δω τι κάνατε που πήγατε και τι φωτογραφίες ανεεβάσατε θα πρέπει να εξερευνήσω τους τοίχους σας.  Όχι. Λέω να μη το κάνω. Θα τα μάθω όλα από κοντά. Θα μου τα πείτε ε; Ναι;




Η πρώτη μέρα επιστροφής μου θύμισε τα παλιά. Κάθε λίγο έβγαινε μια ειδοποίηση, σημαντικά και μη όλα θέλαν το χρόνο σου να τα διαβάσεις ή να τα αγνοήσεις. Ένα τηλέφωνο στο χέρι και κάθε λίγο μια ματιά σύντομη ή και όχι σύντομη.

Ένας μήνας τελικά δεν ήταν και τόοοσο δύσκολο επίτευμα. Πως θα ειναι ένας χρόνος άραγε; 

Ο χρόνος αυτός ξεκινάει από τώρα.

Καλή χρονιά είπα ε;

ΥΓ επειδή πολλοί θα αναρωτιέστε αν έκλεψα ή όχι οφείλω να πω την αλήθεια. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής λοιπόν έκλεψα -αναγκαστικά- μόνο μια φορά. Μπήκα για επαγγελματικούς λόγους σε ένα προφίλ το οποίο δεν έχει φίλους, επαφές, εγγραφές σε ομάδες και απλά χρησιμοποιείται για να ενημερώνει ένα facebook page