Life is too short to wait. Live Today!

Life is too short to wait. Live Today!
🇬🇷Father of three 👫🙆 Marathoner 🏃🏼 Triathlete🏊🚴🏼🏃🏼 Trumpeteer🎺 Novel Writer 📝 ✨✨✨

Τι έκανες στο Σούνιο μπαμπά;


Το μεγαλύτερο εμπόδιο μου έχω καταλάβει ότι είμαι εγώ. Και έτσι ο μόνος πραγματικός συναγωνιζόμενος μου είναι ο παλιός μου εγώ, αυτό το ..παλιοτόμαρο. :p οΣήμερα ξεκίνησα για να κάνω αυτό που προγραμμάτισα αντί του brevet θέρμου που ματαιώθηκε πανηγυρικά. Να κάνω μια μεγάλη βόλτα. Μια ως το... Εδώ δίπλα μωρέ, πόσο μακριά είναι αυτό το.. Α, ναι θυμήθηκα. Σούνιο. Το νοτιότερο σημείο της Αττικής. Έχω πάει πολλές φορές Ανάβυσσο και πίσω. Αντε μερικά χιλιομετράκια παρακάτω είναι, πως κάνεις έτσι;;; ...
Όταν έλεγα πριν ότι συναγωνίζομαι εμένα το εννοούσα. Ο παλιός εγώ με την υποψία της βροχής ή μερικών σταγόνων να πέφτουν θα οπισθοχωρούσε, θα τραβούσα το ποδήλατο μέσα στο σπίτι μη..βραχεί και προς θεού ..χαλάσει, τα τοστάκια θα τα έτρωγα για δεκατιανό ένα σήμερα και ένα αύριο, τα ισοτονικά θα προσπαθούσα μάλλον να τα πιω αλλά τελικά θα τα άδειαζα στο νεροχύτη. Και θα περνούσα μια μέρα στο σπίτι. Που δεν έχει κακό το σπίτι βέβαια αλλά εκτός των προπονήσεων στο προπονητήριο που είναι μια παραγωγική ταλαιπωρία έχω σκοπό να κάνω και μερικές αποστάσεις όταν υπάρχει ευκαιρία.
Έτσι, ο νέος εγώ, φούσκωσα το στήθος, πήρα ένα ύφος χιλίων δυο καρδηναλίων και με στυλ ατρόμητου βετεράνου ποδηλάτη καβάλησα το ποδήλατο του αψηφώντας το νερό που περνούσε μέσα από το κράνος και τους ώμους να μουσκεύουν σε ένα λεπτό. Τα χαμόγελα κόπηκαν κάπως όταν τα γάντια μούσκεψαν σε ένα λεπτό, η στολή τελικά δεν ήταν και τόσο αδιάβροχη όσο νόμιζα και η προσδοκίες μου να μη δυναμώσει η βροχή διαψέυτηκαν. Σύντομα έκανα ποδήλατο κάτω από ένα δυνατό μπουρίνι νιώθωντας την υγρασία να φτάνει κυριολεκτικά παντού. Τα αυτοκίνητα μου πετάγαν -αθελά τους θέλω να πιστεύω-  νερά σε κάθε μικροατέλεια του δρόμου, κάθε δυο μέτρα δηλαδή. Οι αντίξοες συνθήκες με πείσμωσαν περισσότερο και με περισσότερη    αποφαστιστική ξεροκεφαλιά συνέχισα το πετάλ για πιο Νότια μέρη.
Και σύντομα έγινε το θαύμα. Στο ΣΕΦ φάνηκε να λιγοστεύει η βροχή, στο παλαιό Φάληρο είχε γίνει ψιχάλα και πριν τη Γλυφάδα είχε λιακάδα. Στα αριστερά μαύρα σύννεφα αδειάζαν πάνω από τη πόλη ενώ δεξιά πάνω από τη θάλασσα επικρατούσε χαρά θεού με σκόρπια άκακα γκρι σύννεφα εδώ κι εκεί.
Συνέχισα με λίγες στάσεις ως Ανάβυσσο μέχρι που μια ενόχληση στο δεξί γόνατο έκανε την εμφάνιση της. Το σωστό θα ήταν να επιστρέψω προς τα πίσω. Αλλά βλέποντας ότι ειναι σταθερή η ενόχληση ειπα να την αγνοήσω, να μη με γονατίσει το γόνατο και χάσω το στόχο της ημέρας.
Έτσι συνέχισα με περίσιο θάρρος για το Σούνιο.  Εδώ έχω να πω κάτι σχετικό με τη μορφολογία του Σουνίου. Βλέποντας για πρώτη φορά το Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο να ξεπροβάλλει μετά από κάποια στροφή, σου δίνεται η εντύπωση ότι έφτασες. Αμ δε. Χρειάζεσαι τέσσερα πέντε κμ ακόμη ακολουθώντας λόφους, όρμους, κολπίσκους σύμφωνα με το ανάγλυφο της γης εκεί. Και εκεί που το βλέπεις, χάνεται και πάλι.
Τελικά όμως έφτασα και η θέα ήταν όπως πάντα. Εξαιρετική. Ακολούθησαν μερικές φωτογραφίες, ένα σνακ, ένα αναψυκτικό και ξεκίνησα για το δρόμο της επιστροφής. Η βροχή δε ξαναέκανε την εμφάνιση της μέχρι το σπίτι. Το μόνο όμως που άρχισε να ενοχλεί ήταν η παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο μέσα στο μεσημέρι.
Έτσι φτάνοντας πίσω διαπίστωσα το ροδοκόκκινο της φάτσας μου στο καθρέπτη, όμοιο με των βορειοευρωπαίων τουριστών τη δευτερη μέρα στην Ελλάδα.

Άλλο ένα εγωκεντρικό, ή μάλλον πιο σωστά, ένα αυτοβιογραφικό άρθρο έφτασε στο τέλος του. Λογικά δε θα έχει μείνει κανένας να διαβάζει. 
https://www.strava.com/activities/275462273
























Previous
Next Post »

6 σχόλια

Click here for σχόλια
30 Μαρτίου 2015 - 10:41 π.μ. ×

Πας ένα στοίχημα ότι εγώ το διάβασα όλο το κείμενο;
Ωραία βόλτα! Πήγαινα συχνά στο Σούνιο, συχνότερα βέβαια στο Λαγονήσι, καθώς διατηρούσε η οικογένειά μου εξοχικό εκεί, τις παλιές εποχές. Όχι βέβαια με ποδήλατο. Αυτό κι εγώ, ουδεμία σχέση. Παιδιόθεν ήμουν τελείως ανισόρροπη!
Όσο για το κείμενο δεν θα πείραζε καθόλου να είναι εγωκεντρικό. Άλλωστε όπως έγραφε κάπου και ο Αρκάς "Ας αφήσουμε τους εγωισμούς και ας ασχοληθούμε επιτέλους με τον εαυτό μας"!

Reply
avatar
ckarelio
admin
30 Μαρτίου 2015 - 3:18 μ.μ. ×

Μια χαρά βόλτα έκανες τελικά! κι ας μην μπόρεσες να πας στο brevet, ίσως είχε και μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας λόγω των καιρικών συνθηκών. Εδώ να περπατήσεις δεν μπορούσες με την βροχή, που να κάνεις και ποδήλατο. Μπράβο!

Reply
avatar
Elkador
admin
31 Μαρτίου 2015 - 8:35 π.μ. ×

Ωπ! Πελάτης! Μισό να γυρίσω τη ταμπέλα στο Open!
χαχα! Τα ημερολόγια πάντα ήταν εγωκεντρικά. Απλά τώρα έχουν μετατραπεί και σε πάλκο για ομιλίες αλλά και ως ένα μέσο ετεροχρονισμένης συζήτησης επί του θέματος που τίθεται κάθε φορά.

Καλώς ήρθες και ευχαριστώ για το σχόλιο.

Reply
avatar
Elkador
admin
31 Μαρτίου 2015 - 8:44 π.μ. ×

Η βροχή είχε το γούστο της τελικά. Λόγω βροχής, μικρών διαλειμμάτων και φούριας να μην κάνω μεγάλες στάσεις και γυρίσω αργά νομίζω με κούρασε με εξαιρετική επιτυχία όπως και ένα brevet!

Reply
avatar
31 Μαρτίου 2015 - 12:18 μ.μ. ×

Δεν έχω τολμήσει τόσο μεγάλη απόσταση, το περισσότερο που έχω κάνει είναι 50χλμ αλλά μαζί με την επιστροφή. Σε θαύμασα! Υπέροχη βόλτα!

Reply
avatar
Elkador
admin
31 Μαρτίου 2015 - 12:51 μ.μ. ×

Τόσο υπέροχη που σκέφτομαι την επόμενη που θα προγραμματίσω να πάω Σούνιο να πάω με το αμάξι στη Γλυφάδα και από εκεί να ξεκινήσω το πιο ωραίο κομμάτι Γλυφάδα - Σούνιο και πίσω. Και έτσι να μη μαζέψω χιλιόμετρα ως τη Γλυφάδα χορταίνοντας φανάρια που σε κόβουν κάθε 300 μέτρα. Χιλιόμετρα με κίνηση που οκ, δεν είναι για διασκέδαση αλλά για μετακίνηση περισσότερο.

Tremens Σιγά σιγά έρχονται τα km. Με φαγητό, ισοτονικά, διαλείμματα και φυσικά και διατάσεις!
σιγά σιγά..!

Reply
avatar