Life is too short to wait. Live Today!

Life is too short to wait. Live Today!
🇬🇷Marathoner 🏃🏼 Triathlete🏊🚴🏼🏃🏼 AlmiraMan💪🏻 Trumpeteer🎺 Novel Writer 📝 ✨✨✨

Ο δρόμος για ένα δυστοπικό μέλλον και η άνοδος των μηχανών



Πηγαίνουμε σε ένα δυστοπικό μέλλον στο οποίο η καθημερινότητα έχει κατακλυστεί από μηχανές κι αυτοματισμούς;











Κλασσικές εργασίες που μπορούν να επαναληφθούν μηχανικά από μια μηχανή αρχίζουν να παίρνουν τη θέση των ανθρώπων. Αν νομίζετε ότι κάνω λάθος πηγαίνετε μια βόλτα στο Mc Donalds της περιοχής σας και δείτε το νέο σύστημα παραγγελιών. Μια πλακέ οθόνη που επιλέγεις από το μενού και στο τέλος πληρώνεις με μια πλαστική κάρτα.
Το ίδιο και σε μεγάλα Cinema, στα Village. Κάποτε απασχολούσαν 8-10 άτομα στα ταμεία ενώ τώρα έχουν 3 άτομα προσωπικό και 7-8 μηχανές έκδοσης εισιτηρίων.

Όταν όλα αυτά έχουν γίνει απόλυτα συνηθισμένα και απλές εργασίες θα γίνονται αποκλειστικά από μηχανές, τότε τι θα μείνει για τους ανθρώπους; Ποια θα είναι η θέση ενός ανθρώπου σε ένα κόσμο που έχει πλημμυρίσει από ρομπότ;

Το ότι δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας σε τεχνολογικούς τομείς, τα ακούω βερεσέ γιατί ένας άνθρωπος μπορεί να συντηρήσει/παρακολουθήσει/ελέγξει ένα πολύ πολύ μεγάλο αριθμό μηχανημάτων που δουλεύουν με καμία απαίτηση. Άρα οι τελικές αληθινές θέσεις εργασίας είναι περιορισμένες. Μη πω για τα εργοστάσια κατασκευής στην Κίνα στα οποία είναι όλα αυτοματοποιημένα και λιγοστοί άνθρωποι ελέγχουν την ποιότητα μόνο.




Rise of the Machine? Λογικά έχεις δει το Terminator 1,2 &3 και αν δεν το έχεις κάνει οφείλεις να το κάνεις.

Είναι εδώ λοιπόν? Είναι ...κοντά αυτή η εποχή?

Πρόσφατα είχα γράψει για τους διαλόγους που είχα με την Siri της Apple κατά τη διάρκεια μιας κρίσης ανυπόφορης πλήξης στο προπονητήριο.

Θα είναι ένα είδους παρέα η τεχνητή παρέα στο μέλλον; Ήδη κατασκευάζονται και τελειοποιούνται κούκλες "συντροφιάς" με σκοπό να έχουν όσο πιο φυσική αίσθηση.  Και όταν αυτό τελικά κι αναπόφευκτα επιτευχθεί; Γιατί να επιλέγει κανείς μια αληθινή παρέα με αληθινά προβλήματα και όχι να κάνει το κέφι του με το θερμόαιμο μοντέλο Εμμανουέλα S2000 με την γλυκιά ραδιο-φονική σαγηνευτική φωνή, το αλαβάστρινο σώμα και τη συμπεριφορά που προγραμματίζεται;

Ίσως όλα αυτά να είναι μακρινά και επιστημονική φαντασία, ίσως. Όμως και στη μικρή ζωή μας είδαμε τόσα τεχνολογικά άλματα που κανείς δεν ξέρει πως θα εξελιχθεί σε 20 χρόνια η καθημερινότητα μας.


Ίσως είμαι υπερβολικά συντηρητικούρα τώρα που φτάνω τα δεύτερα -άντα και δε μπορώ να κρύψω τον προβληματισμό για ότι νέο έρχεται καθώς δεν υπάρχει κάποια εγγύηση για το ότι το νέο που αφήνει πίσω του το παλιό είναι πιθανόν κάτι καλύτερο.


Το κλιπάκι από νέα Υόρκη δείχνει αληθινά στιγμιότυπα αντικατάστασης ανθρώπινων εργασιών από .. μηχανές και αξίζει να το παρακολουθήσει κανείς. Δείχνει μια κοπέλα που επισκέπτεται διάφορα μαγαζιά και υπηρεσίες προσπαθώντας να περάσει τη μέρα της χωρίς να έρθει σε επαφή με ανρθώπους για να εξυπηρετηθεί...





...

Νιώθεις λίγο ένα ρίγος για το μέλλον?
...

Ok, ετοιμάσου για το χειρότερο, πως θα σου φαίνονταν αν εκτός από τις δουλειές θα μπορούσαν να χάνονται και ανθρώπινες ζωές από αυτόνομα πολεμικά συστήματα; Δε μιλώ για Drone που τηλεχειρίζονται απο χιλιάδες μίλια μακριά πιλότοι.

Μιλώ για αυτόνομα μικροσκοπικά ρομπότ τα οποία μένει προσεχώς να τα δούμε σε δράση...

Όχι, δεν πρόκειται να τα εφεύρουν, τα έχουν ήδη φτιάξει και μπορούν να σερβίρουν εξατομικευμένο τερματισμό λειτουργίας σε κάποιον ανθρώπινο στόχο....




Αξίζει να επισκεφτεί κανείς και το παγκόσμιο κίνημα Stop Killer Robots που ασχολείται με την προώθηση της κατάργησης εξέλιξης της επιστήμης στη δημιουργία αυτόνομων οπλικών συστημάτων...

Μετά από όλα αυτά πάντως, ας το ...ελαφρύνω λίγο δίνοντας μια νότα αισιοδοξίας.  Όταν παρανιώθω ότι περικυκλωνόμαστε από "εφυή τεχνολογία" ανοίγω τις μεταφράσεις του Google Translate και ..διασκεδάζω για λίγο.  Με τον ανθρώπινο παράγοντα να είναι αναντικατάστατος , όση τεχνητή νοημοσύνη και να βάλεις σε ένα σύστημα μετάφρασης, ποτέ δε θα πετύχει μια πολύ εύστοχη μετάφραση και απόδοση του κειμένου. Κανένα συναίσθημα δε θα παραχθεί και κανένα ποίημα δε θα γραφτεί από μηχανές, τουλάχιστον κάποιο που να αγγίζει πραγματικά τις ανθρώπινες ψυχές.








Για λίγο ακόμη φαίνεται πως είμαστε αναντικατάστατοι όσον αφορά τη δημιουργικότητα μας. Κι αυτό είναι ελπιδοφόρο.



Previous
Next Post »